Ulver – The Assassination Of Julius Ceasar

Koortsdroom van olschool pop
87/100

Op 15 maart van het jaar 44 v.Chr. werd de Romeinse dictator Gaius Julius Ceasar met 23 messteken om het leven gebracht naast het theater van zijn grote rivaal Pompeius te Rome. Meer dan twee millennia later is zijn dood – misschien wel de beroemdste politieke moord aller tijden – tot titel verkozen voor het 13e album van de Noorse band Ulver, de opvolger van het vorig jaar verschenen ATGCLVLSSCAP.

De band rond Kristoffer ‘Garm’ Rygg heeft zijn plaatsje op deze site natuurlijk vooral te danken aan merites uit het verleden; de eerste drie albums (Bergtatt: Et Eeventyr i 5 Capitler uit 1995, Kveldssanger uit 1996 en Nattens Madrigal: Aatte Hymne til Ulven i Manden uit 1997) alterneerden tussen pure black en folk. Daarna lieten Garm en consorten de beperkende kaders van de metal al snel achter zich, ten faveure van experimentele wateren. Tien albums (en een paar ep’s, live-opnames en soundtrack-albums) later, is het eigenwijze Ulver nog altijd een bijzondere muzikale entiteit die zich lastig in een hokje laat drukken. Ieder album heeft daarbij een eigen, unieke invalshoek; zo ook dit nieuwe werkstuk. De band noemt The Assassination of Julius Ceasar zelf hun ‘pop album’, en daar kunnen wij ons iets bij voorstellen. Een broeierige 80s-vibe spookt door het album, gesteund door synth- en andere electro-partijen die de muziek een desolaat sfeertje meegeven. De nummers zijn ondertussen bijzonder catchy, iets wat verder wordt versterkt door de manier waarop soulvolle vrouwelijke zang bij vlagen gekoppeld wordt aan de dromerige stem van Garm, zoals op de donkere oorworm Rolling Stone prachtig tot uiting komt.

Ondanks een berg aan sterke (maar niet bepaald makkelijk verteerbare) platen, slaagde Ulver er nooit eerder in zulke sterke, compacte songs bij elkaar te pennen. De teksten snijden een groot aantal onderwerpen aan, en beperken zich zeker niet tot de moord op Ceasar in het oude Rome alleen. Van de tragische dood van Prinses Dianna in 1997 te Parijs tot aan het huis waar de LaVeyaanse Kerk van Satan gevestigd was; The Assassination of Julius Ceasar reist moeiteloos door tijd en ruimte en springt daarbij behoorlijk van de hak op de tak. Toch voelt het album niet als een bijeengeraapt zooitje; de oppervlakkige luisteraar die zich niet in de teksten of onderwerpen wenst te verdiepen zal niet eens merken hoe knap Ulver deze losse onderwerpen aan elkaar weet te smeden en tot één muzikaal geheel weet te vormen in de drie kwartier die deze koortsdroom van oldschool pop duurt.

Zelden eerder heeft uw reporter van dienst zó lang gewikt en gewogen over de toe te kennen score voor een album. Ragherrie is natuurlijk in de eerste plaats een metalsite, en wie puur met een metalen brilmontuur naar The Assassination of Julius Ceasar kijkt, zal bijzonder weinig van zijn gading vinden. Liefhebbers van prog, psychedelica en aanverwante genres – zeg maar gerust: fans van muzikanten die niet bang zijn om mijlenver van de gebaande paden af te wijken en te spelen met het verwachtingspatroon van ons als luisteraars – zullen echter vrolijk worden van deze nieuwste exercitie van Ulver. En wij rekenen ons dan toch maar tot die tweede categorie, met een hoge score als welverdiend resultaat. Oordeel echter vooral zelf, en gaat allen de speciale release show voor dit album zien op Roadburn! Wat voor die ene frisdrank geldt, geldt wat ons betreft ook voor dit nieuwe (pop)album van Ulver; The Assasination of Julius Ceasar is een beetje vreemd, maar wel lekker.

Releasedatum: 07-04-2017 | Label: House of Mythology | Facebook

Tracklist:
01. Nemoralia
02. Rolling Stone
03. So Falls The World
04. Southern Gothic
05. Angelus Novus
06. Transverberation
07. 1969
08. Coming Home

Tags: , , , , , , ,

FacebookTwitter