The Dark Element – The Dark Element

Poppower met de nadruk op power
82/100

Sonata Arctica-fans rouwen nog altijd om de dag dat Jani Liimatainen uit de band stapte/werd gezet. Gelukkig heeft de beste man niet stilgezeten en leverde hij twee puike albums met Cain’s Offering af, en schreef hij mee aan Stratovarius nummers. Een echte solo-plaat hebben we nooit gehad van hem, maar The Dark Element komt in de buurt, hoewel het eerder een samenwerking is. Toen Frontiers Jani benaderde om een album voor een vocalist te schrijven belandde de bal in het kamp van ex-Nightwish zangeres Annette Olzon, die eveneens niet stilzat. The Dark Element is het resultaat van die samenwerking, want hoewel beide namen op de cover prijken, is het wel degelijk een band.

Ook aanwezig in die band: drummer Jani Hurula en bassist Jonas Kuhlberg, Jani’s medestanders in Cain’s Offering. De man heeft een eigen stijl en die hoor je natuurlijk terug. De muziek van The Dark Element is wel meer ingesteld op de zang dan de gitaarmelodieën, hoewel daar natuurlijk geen gebrek aan is. Ook is het album elektronischer en zijn nummers als de titeltrack, Last Good Day en Halo poppy liedjes met hooks en structuur. Je zou bijna aan Amaranthe refereren, maar The Dark Element gaat gelukkig wel wat dieper dan die band. De nummers steken goed in elkaar en, hoewel het klinkt als een eenheid, divers genoeg om spannend te blijven.

Vooral de singles My Sweet Mystery, Here’s To You en Dead To Me springen in het oor. Met name laatstgenoemde song is opvallend, met een agressieve, duistere toon en teksten waarbij men wel héél snel aan Nightwish gaat denken. En dan bedoelen we de split tussen Annette en de band. Aan het eind van de plaat zijn The Ghost And The Reaper en Only One Who Knows Me lekker melodische power metal tracks, waar ook veel orkestratie de kop opsteekt. Alleen de ballades (twee stuks, jawel!) zijn niet zo interessant, maar dat kan een persoonlijk euvel zijn. Er gebeurt gewoon te weinig.

The Dark Element is op zijn best wanneer er bij de power metal gebleven wordt. De poppy tracks zijn soms iets té poppy (Halo). Toch luistert het prima weg, maar je moet wel van female fronted houden, want een Cain’s Offering met Annette is dit zeker niet geworden. Waar we wel even een opmerking over willen maken is dat de riffs van My Sweet Mystery en Dead To Me wel heel erg op elkaar lijken, en dus ook op Antemortem van Cain’s Offering en Shudder Before The Beautiful van Nightwish. Ja, het is een typisch riffje, maar nu begint het op te vallen. Toch slaagt The Dark Element glansrijk voor de test, nu rest enkel de vraag binnen hoeveel jaar we ze op FeMME gaan tegenkomen…

Releasedatum: 10-11-2017 | Label: Frontiers Music | Facebook

Tracklist:
01. The Dark Element
02. My Sweet My
stery
03. Last Good Day
04. Here’s To You
05. Someone You Used To Know
06. Dead To Me
07. Halo
08. I Cannot Raise The Dead
09. The Ghost And The Reaper
10. Heaven Of Your Heart
11. Only One Who Knows Me

Tags: , , , , ,

FacebookTwitter