The Clearing Path – Watershed Between Firmament and the Realm of Hyperborea

Een stap terug
68/100

The Clearing Path is een underground band die ons zijn nieuwe album vol atmosferische black presenteert. De man achter deze band is de wat androgyne Gabriele Gramaglia. Het debuut van deze Italiaanse jongeman, Watershed Between Earth and Firmament, bleek best een lekkere plaat, waar ook wel wat dromerige post-black de revue op passeerde. Tussendoor kwam nog een ep uit en nu is het dus tijd voor de tweede langspeler Watershed Between Firmament and the Realm of Hyperborea. Hoewel de titel wellicht anders doet vermoeden, is het geen vetgemeste heruitgave van het debuut, maar toch echt een compleet nieuw werk.

The Clearing Path heeft er een traditie van gemaakt om de albumhoezen op een gelijke manier te presenteren. Ook nu komt het weer kosmisch en mystiek over, thema’s die ook in de teksten van de nummers zijn verwerkt. Visies, ruimteportalen, een hoger ‘wezen’ en zelfs Nietzsche komt ook nog even voorbij. Wat smaakgevoelig, maar in ieder geval weer eens wat anders dan normaal.

Ook de opbouw van het album is wat anders. De ‘kortere’ nummers zijn wat meer uitgesponnen en in aantal gereduceerd tot een viertal tracks. Helaas is de speeltijd met zo’n 32 minuten opnieuw bedroevend laag.

Afsluiter This Stairway Will Carry Me To The Grandest Light sluit het beste aan bij het debuut. Ondanks de progressieve elementen blijft hier de dromerige trance intact. Veelal door mooie synth-effecten, maar ook door het instrumentale karakter. Aan de andere kant is het gitaarwerk stevig en rolt de double bass lekker door. Een mooi contrast dat we op dit album toch echt te weinig horen. Af en toe wordt er getemporiseerd, zoals halverwege het nummer, waarbij de track bijna helemaal stil valt en slechts akoestische klanken resteren. In het rustigere tweede gedeelte klinkt een zweem van Alcest door. Dit is zoals we The Clearing Path kennen. Afwisselend hemels en explosief en dat ruim twaalf minuten lang.

In de andere nummers klinkt de progressieve toets meer door. Daarbij komt ook vaak de op Deathspell Omega geïnspireerde dissonantie langs. Dat maakt het een lastige plaat om te doorgronden. In de opener Ankhtkheperura in Thee (A Mystical Enlightenment) geeft het tweede dromerige gedeelte wat lucht. Dit nummer heeft wat tijd nodig om te bezinken, maar ontpopt zich met zijn felle explosies toch tot een aardig nummer. Met The Pillars of Creation en Stargazer Monolith staan er ook twee tracks op dit album die je doen terugverlangen naar het minder complexe debuut. Het klinkt chaotisch en richtingloos en deze nummers weten dan ook niet te bekoren. Zo begint The Pillars of Creation semi-akoestisch, maar komen daarna zware chaotische aanslagen en doorhakkende drums, die eerder aan sludge doen denken, voorbij. Het overtuigt in ieder geval niet, ook niet na enkele luisterbeurten.

Door het matige middenstuk valt dit album toch tegen. De dissonante en progressieve stukken liggen zwaar op de maag en goede melodieën zijn schaars. Tel daar de korte speeltijd en de complexe songstructuren bij op en het zal duidelijk zijn dat deze plaats niet op een hoge score hoeft te rekenen. Jammer is ook dat de dromerige post-invloeden veelal achterwege blijven, waardoor er ook geen connectie bestaat met de kosmische teksten. Een tegenvaller dus, dit Watershed Between Firmament and the Realm of Hyperborea, die in kwaliteit ver afstaat van het goede debuut.

Releasedatum: 08-12-2017 | Label: I, Voidhanger Records | Facebook

Tracklist:
01. Ankhtkheperura in Thee (A Mystical Enlightenment)
02. The Pillars of Creation
03. Stargazer Monolith
04. This Stairway Will Carry Me To The Grandest Light

Tags: , , , , , , , , , ,

FacebookTwitter