Sorcerer – The Crowning Of The Fire King

Ongekroonde koning der doom
90/100

Oktober is een heel goede maand voor liefhebbers van doom. Alsof deze maand het algehele gebrek aan goede doom wil goedmaken, kregen we al goede releases van Bell Witch, Hallatar, Primitive Man en Monolord voorgeschoteld, en dat is alleen al wat we bij Ragherrie bespraken! Voeg Sorcerer maar meteen toe aan dat lijstje, want The Crowning Of The Fire King vult een gat dat eerder nog volledig open lag. Epische doom, met heldere zang, van een Zweedse band die duidelijk naar Candlemass heeft geluisterd.

Hey wacht, dat kennen we, was Below er niet ook zo eentje? Inderdaad, maar Sorcerer is wel wat ouder, hoewel hun debuut pas in 2015 uitkwam. De band, opgericht in 1988, bracht tot die tijd alleen wat demo’s uit. Maar sinds 2010 is de band weer volop actief, met in de gelederen gitarist Kristian Niemann (ex-Therion) en sinds enige tijd drummer Richard Evensand (eveneens ex-Therion). 

Die laatste is nog niet te horen op The Crowning Of The Fire. Die eer gaat naar Lars Sköld (Avatarium en Tiamat). Niet dat er een stilistisch verschil is met In The Shadow Of The Inverted Cross, want nog steeds krijgen we uitermate smeuïge doom voor de kiezen, waar natuurlijk de geest van Candlemass overheen hangt, maar wel mét eigen twists.

Zo is Abandoned By The Gods opgeleukt met harmonieën, subtiele keyboards en een sfeer die Candlemass niet heeft; zo weet Sorcerer toch zijn eigen draai te geven aan de stijl. Natuurlijk is de zang hierbij van groot belang, en Anders Engberg heeft één van de fijnste stemmen voor epische doom. Helder, krachtig, meer richting power metal dan Messiah en Robert Lowe, maar vooral majestueus. Toch schuilt er onder die power ook een klank van weemoed, een zwaarmoedigheid die bij doom hoort. Zijn timbre doet af en toe denken aan Björn Strid van Soilwork, als we dan toch een referentie moeten geven.

Muzieksgewijs zit het meteen goed met het zware Sirens.  We horen heerlijk headbangbare riffs, met een mystieke sfeer die door de mythologische achtergrond heen dwarrelt. Ook Ship of Doom en Abandoned By The Gods, twee lange, uitgesponnen nummers, zijn subliem, met trage riffs, zorgvuldig afgewisseld met snellere solo’s. Nergens gaat het tempo rap omhoog, we blijven stoïcijns doorbeuken.

The Devil’s Incubus begint onheilspellend, met sinistere gitaren, en een hoofdrol voor Engberg, die dramatisch klaagt zodra de band invalt. Niks echt nieuws, tot het refrein ons verrast met epische koorzang als antwoord op de aria van Engberg. Het album wordt opgedeeld door de akoestische interlude Nattvaka. Een sfeervol aperitiefje, alvorens we verder beuken met Crimson Cross, en de titeltrack, waar de riffs wel heel erg prettig zijn: doomy, majesteus, en episch. De cleane coupletten wisselen prima af met de stevige refreinen.

Natuurlijk zou doom metal doom metal (twee keer lezen) niet zijn als er niet werd afgesloten met een lange track. Unbearable Sorrow (wat een heerlijke titel) duurt net geen tien minuten, en is de culminatie van alles wat we gehoord hebben. Trage melodieën, dreigende bastonen, een opbouw als naderend onweer, met een uitbarsting als een fatale blikseminslag: subliem! En dat is slechts de intro. De rest van de track is een wisselwerking tussen gitaar en zang, met keyboards die af en toe opduiken als sfeermaker, en een fenomenaal middenstuk met flitsende solo’s, twinleads, en onheilspellende tussenstukjes.

Handjes op elkaar voor Sorcerer. Hoewel de band inherent lichter van stof is dan alle funeral en death doom die we tot nu toe gehoord hebben, weten ze een immense indruk achter te laten met dit album. Het luistert heerlijk weg, pakt je bij de strot en dwingt je mee te gaan in de maalstroom aan doom die de plaat presenteert. ‘Epic doom’ is de enige juiste benaming voor deze muziek, het majestueuze is merkbaar in alles. Een groots geluid, een uitstekende productie incluis.

Below deed het eerder dit jaar zeker niet verkeerd, maar andermaal bewijzen de oude rotten dat ze het kunstje perfect beheersen. De vergelijking met Candlemass slaat de plank voortaan mis: The Crowning Of The Fire King gaat verder dan dat. En laten we vooral het onheilspellende artwork niet vergeten. Verplichte kost voor zij die doom een warm hart toedragen. 

Releasedatum: 20-10-2017 | Label: Metal Blade Records | Website

Tracklist:
01. Sirens
02. Ship Of Doom
03. Abandoned By The Gods
04. The Devil’s Incubus
05. Nattvaka
06. Crimson Cross
07. The Crowning Of The Fire King
08. Unbearable Sorrow

Tags: , , , , , ,

FacebookTwitter