Seven Kingdoms – Decennium

Harde riffs, stevige refreinen, saaie zang
70/100

Je zou het niet meteen zeggen, maar tussen Europese en Amerikaanse power metal zit een verschil. Luister maar eens naar Jag Panzer versus Stratovarius. De Europese variant is melodischer, vaak met toetsen, en de Amerikaanse leunt meer aan bij thrash. Af en toe komt er een band voorbij die schijt heeft aan die distinctie, zoals Cellador. En veel zeldzamer zijn de bands die een hybride maken. In die laatste categorie kunnen we Seven Kingdoms scharen. Hoewel het debuut nog half thrash/melodic death was, met voornamelijk grunts, is de band sinds de toevoeging van Sabrina Valentine op zang geëvolueerd tot een melodisch kasteel, met tintjes van Amerikaanse thrash/power in de fundering.

Fans weten het al, liefhebbers vermoeden het: de bandnaam slaat inderdaad op de Seven Kingdoms van Westeros, in de ‘Song Of Ice And Fire’ serie van George R.R. Martin. De teksten zijn verschoven van die serie naar wat meer science-fiction thema’s, zoals openingsnummer Stargazer laat horen. Hoewel de riffs en melodieën in het refrein zeer Europees klinken, zijn de scheurende solo’s van de gitaristen Cam Cruz en Kevin Byrd meer thrash dan power. We horen dan ook de overduidelijke invloed van Iced Earth, naast die van Helloween. 

Power metal met een zangeres trekt onvermijdelijk de vergelijking met Battle Beast, en hoewel Sabrina Valentine een stevige strot heeft, heeft ze niet de overrompelende stem die Noora bezit. Voor deze muziek is het echter geen gemis, want ze past er prima bij, hoewel het altijd wel je ding moet zijn. Nadeel is wel dat veel lijnen op elkaar lijken en er ook niet veel variatie in haar stem zit. De koren maken wat goed, maar er mist wat backing zang om écht te imponeren.

Deze band weet hoe ze nummers moeten maken, hoewel veel structuren op elkaar lijken, zijn de refreinen erg sterk. In The Walls (gaat niet over Westeros, maar Lovecrafts The Rats In The Walls) is bijzonder stevig, waarbij de thrashy riffs beuken op de Duitse manier. Castles In The Snow is wat mid-tempo, maar melodischer. Ook hier stevige zanglijnen, hoewel het minder beklijft dan een nummer als Kingslayer of zelfs Neverending, dat zeer standaard is. Daar schuilt de zwakte van dit album. Seven Kingdoms voegt niks toe aan power metal, thrash metal, of zelfs hun eigen formule. Behalve het feit dat niet alles meer Game of Thrones gericht is, wijkt Decennium nauwelijks af van de voorgaande albums. Tegen het einde aan worden de fantasieloze (een schande met deze teksten hoor) zanglijnen pijnlijk duidelijk, zelfs al blijft de muziek vrij interessant. Daar kan een goede strot niks aan veranderen.

Dat maakt van Decennium geen slechte plaat, maar zeker ook geen hoogvlieger. Wie denkt dat Seven Kingdoms zijn pakkie an is moet het vorige album The Fire Is Mine eens beluisteren, een prima plaat die zich zeker schuldig maakt aan bovengenoemde euvels, maar wat gedurfder is met de nummers. Decennium speelt het op safe, en dat is niet altijd de beste optie. Zo wordt van een potentiële jaarlijstkandidaat een simpele middenmoter gemaakt, waar alleen echte fans iets aan hebben. 

Releasedatum: 05-05-2017 | Label: Napalm Records | Facebook

Tracklist:
01. Stargazer
02. Undying
03. In The Walls
04. The Tale Of Deathface Ginny
05. Castles In The Snow
06. Kingslayer
07. The Faceless Hero
08. Neverending
09. Hollow
10. Awakened From Nothing

Tags: , , , , , , ,

FacebookTwitter