Scour – Red (EP)

Hard en nihilistisch beuken
85/100

Phil Anselmo: kan er nog iets over hem gezegd worden dat nog niet eerder gezegd is? Bijvoorbeeld het feit dat de man een black metal project heeft? Is dat bekend? Het ligt in ieder geval voor me. In Scour vinden we Adam en John Jarvis van Pig Destroyer, Derek Engemann van Cattle Decapitation en gitarist Chase Fraser. Anselmo natuurlijk op zang. Vorig jaar verscheen er al een ep, en met Red breidt men een vervolg hieraan. Het recept: blastende, verschroeiende black metal, op Noorse leest geschoeid.

Wat een tempo! Meteen vanaf de eerste tel razen de blastbeats en krijgen de snaren het flink te verduren. Phil Anselmo is niet te herkennen, hij krijst, rochelt en putrochelt zijn weg door de nummers. Waar je op de eerste ep nog kon horen dat het hem was, is dat nu absoluut niet meer het geval. De nummers duren rond de twee en een halve minuut, en er is zeker wat grindcore in te horen. Dark Funeral en Mayhem zijn referentiepunten, maar Anaal Nathrakh net zo goed. Het mist de nare ‘atmospheric’ toets die veel black metal bands tegenwoordig hanteren, en vervangt dit door pure agressie. Het enige ‘rustpuntje’ is het sinistere Sentenced, dat haast op Gnaw Their Tongues-achtige wijze krassende noise met een orkestraal hintje mengt. Niet dat het daarnasfeervol blijft, want Shank beukt meteen weer door.

Dit is niet het soort plaat dat vraagt om variatie en diepgang, slechts mokerhard beuken. Black metal teruggebracht naar de essentie, toen het genre net uit de punk en death metal wist te ontsnappen, maar dan modern. Af en toe neemt men even wat gas terug, maar dat is slechts om veilig de bocht door te komen, want op de rechte stukken gaat het weer plankgas. Wat nou afwisseling, dit is black metal. Het is boos en naargeestig, dat moet die muziek nou eenmaal doen.

Dus wat kan je zeggen over een ep van nog geen zestien minuten, die letterlijk en figuurlijk aan je voorbij raast, zonder je tijd te gunnen alles in je op te nemen, waardoor je hem wel nog een keer móet luisteren? Dat het goed spul is? Tijd voor een album? Dat een ep eigenlijk de perfecte lengte is omdat het anders wel heel erg veel wordt? Dat Red weliswaar geen potten en pannen zal breken in de jaarlijsten, maar wel voldoende biedt om black- én grindfans tevreden te stellen? Het klopt allemaal wel. Red is furieus, hondsagressief en venijnig, maar ook erg prettig om te luisteren en eist ondanks de drukke muziek niet al te veel van de luisteraar. Of er ooit plannen zijn om een full-length te maken is nog niet bekend, maar tot die tijd zijn beide ep’s goed om de aandacht vast te houden. Voor een halfuur dan.

Releasedatum: 03-11-2017 | Label: Housecore Records | Facebook

Tracklist:
01. Red
02. Piles
03. Bleak
04. Barricades
05. Sentenced
06. Shank

Tags: , , , , , ,

FacebookTwitter