Polaris – The Mortal Coil

Het beste metalcore-album van 2017?
85/100

Na onder andere Northlane, The Amity Affliction en natuurlijk het oppermachtige Parkway Drive te hebben voortgebracht heeft Australië er middels Polaris weer vers en hoopvol metalcore-bloed bijgekregen. Met The Mortal Coil laat de band voor de eerste maal met een full-length van zichzelf horen, nadat in 2016 de ep The Guilt and the Grief het publiek reeds heeft mogen opwarmen.

Startschot Lucid komt je oren binnen getrommeld en laat direct horen dat Polaris een aardig dotje metalcore kan spelen wat niet direct vernieuwend is, maar wel van hoogwaardige kwaliteit getuigd. Het ijselijke geschreeuw van frontman Jamie Hails wordt afgewisseld met clean zangstukken van bassist Jack Steinhauser, zonder direct zo fucking poppy te klinken, en het nummer herbergt daarnaast ook nog eens een verdomd pakkende chorus; fuck, wat een binnenkomer van jewelste.

The Remedy is een dikke twee maanden geleden al online gezet en als youtubende metalcore-ganger moet het nummer vast en zeker al eens de revue hebben gepasseerd. Wederom een track volgens het boekje, maar ditmaal met een lekkere breakdown. De song doet warempel ietwat Architectiaans aan (in de richting van Day In Day Out)! Het mag dan ook gezegd worden dat de eerste twee tracks direct hoge ogen gooien, het zijn niet voor niets twee van de sterkste nummers van het album!

De groovende metalcore wordt tussen de bedrijven door afgewisseld met wat progressievere en technische passages, gecombineerd met ambient-elementen, waarin ik de geest van het (kleinere) Washingtonse Wings Denied soms lijk te herkennen (Dusk To Day). Daarnaast komt ook de lucht van Volumes bij wijlen voorbij gezweefd, met name op het rappende/djenterige Crooked Path word ik in gedachte teruggeleid naar 2011, toen Edge Of The Earth van Via mijn leven wist te verblijden. Heerlijk nummer!

In feite heeft elk nummer zo zijn eigen charmante trekjes. Zo schieten Consume en het hieropvolgende Frailty als ware Max Verstappens uit de startblokken, maar al ontpoppende weten de tracks ook hun vriendelijke (haast pop-punkerige) kant te laten zien, om de bal vervolgens middels een flinke uithaal met een rondvaart wederom buiten het veld te slaan. Polaris heeft duidelijk meerdere gezichten en is zeker niet bang ze beiden tentoon te stellen.

Het vijftal weet op The Mortal Coil met eclectische doch uitgebalanceerde en (met name) érg volwassen metalcore op de proppen te komen, welke hen (terecht) meer in de schijnwerpers weet te zetten. De kans is groot dat ze op de komende Never Say Die Tour dan ook met eerdergenoemde tracks flink wat zieltjes weten te winnen, als ze dat al niet gedaan hebben als voorprogramma van hun op de troon zittende landgenoten van Parkway Drive. De Facebook-likes zijn inmiddels de 27.000 ruim gepasseerd. Broed u nog even op dit gegeven, dan geef ik The Mortal Coil nog eens een flinke slinger. Hét metalcore-album van 2017? Ik laat u graag in spanning!

Releasedatum: 03-11-2017 | Label: Sharptone Records | Facebook

Tracklist:
01. Lucid
02. The Remedy
03. Relapse
04. Consume
05. Frailty
06. In Somnus Veritas
07. Dusk To Day
08. Casualty
09. The Slow Decay
10. Crooked Path
11. Sonder

Tags: , , , , , ,

FacebookTwitter