Orden Ogan – Gunmen

In de roos
90/100

Orden Ogan mag inmiddels tot de top van power metal gerekend worden. To The End en Ravenhead boostten de band naar de eredivisie, met succesvolle tours met Powerwolf en Hammerfall tot gevolg. De band weet zich dan ook een (voor power metal) gevarieerd geluid aan te meten en kruist daarbij alle vakjes aan die een band moet doen. Catchy, maar bij vlagen agressief. Technisch, maar met overzichtelijke structuren. Verstaanbaar, maar met vocale variaties. Kortom: een totaalpakket. Gunmen is album nummer zes, en na de verzamel-dvd The Book Of Ogan zijn we wel weer toe aan wat nieuws.

De hoes en de songtitels ademen een westernsfeertje. Aan de muziek is dat bijna niet te merken. De setting van het album is inderdaad een westernstad, maar dit is geen conceptplaat volgens zanger/leider Seeb. Er zal ongetwijfeld wel een verhaallijn in te bespeuren zijn, maar dat laten we over aan de echte fans. Orden Ogan pakt elementen van de Duitse school van Power en Glorie. Galopperende drums met melodische gitaren als Running Wild. Gelaagde koorzang voor episch effect, net als Blind Guardian. Catchy melodieën en toetsen, zoals Helloween en Gamma Ray. In de ruwere zang van Seeb horen we zelfs wat Grave Digger terug. Samen met het feit dat het allemaal nét iets gelikter en gladder is dan die bands maakt dat Orden Ogan uitermate geschikt is voor consumptie op grote schaal. Het punt is dat hun muziek puik in elkaar steekt. Epische stukken als Gunman, het erg geslaagde Fields Of Sorrow of Down Here (Wanted Dead Or Alive) excelleren met majestueuze toetsen, grootse refreinen, en pakkende melodieën. De toetsen bij Ogan zijn sfeermaker, de gitaar is de leidraad. Daardoor is de band soms ronduit beenhard, hoewel dat op deze plaat meevalt. Come With Me To The Other Side zet je even op het verkeerde been, wanneer Liv Kristine een ballade lijkt in te luiden, maar daaropvolgend komt zo’n hard stuk dat we even checken of dit niet per ongeluk een Kreator-cover is. De inbreng van Liv is beperkt, maar haar zang in de brug vult Seeb mooi aan, en nergens wordt het als Leaves’ Eyes (godzijdank).

Ook geslaagd is het pakkende Vampire In Ghost Town, dat een Powerwolf-esque leadlijn heeft, maar veel dieper gaat dan die band. Door dit album heen merken we dat Orden Ogan hun stijl nauwelijks heeft aangepast, maar kleine elementen nemen dit keer wat meer het voortouw. Zo zijn de staccato-chugriffs vrijwel verdwenen, en zoals gezegd de keyboards iets harder. Veel maakt het niet uit, de liefhebber zal er van smullen. Het afsluitende Finis Coronat Opus is inderdaad een magnum opus op dit album. De bombastische orkestratie en grootse koorzang zetten een immense sfeer neer, zowel voor headbangen als meezingen. En het stuk tot aan het outro… prachtig, episch, pure power metal. Als er al een nadeel aan dit album zit is het dat niet elk nummer direct een oorwurm is. Maar dit is geen album dat het tot straf maakt om vaker gehoord te worden. Er zijn nuances in de muziek die niet meteen opvallen.

Met een eigen stijl blijven doorgroeien en toch identiteit blijven behouden, dat is aan niet veel bands voorbehouden. Orden Ogan slaagt er perfect in. Gunmen is iets beter dan Ravenhead, omdat die toch twee loze gewichten aan het eind had. Hier is elk nummer gewoon prima. Er zijn wat uitschieters, maar met minieme marges. Orden Ogan doet een serieuze greep naar de jaarlijsten. De live-show staat ook als een huis, en dit najaar komt de band naar Nijmegen met Rhapsody Of Fire als special guest. Een geweldige package, gaat dat zien.

Releasedatum: 07-07-2017 | Label: AFM Records | Website

Tracklist:
01. Gunman
02. Fields Of Sorrow
03. Forlorn And Forsaken
04. Vampire In Ghost Town
05. Come With Me To The Other Side
06. The Face Of Silence
07: Ashen Rain
08. Down Here (Wanted: Dead Or Alive)
09. One Last Chance
10. Finis Coronat Opus

Tags: , , , , ,

FacebookTwitter