Nupraptor – The Heresiarch

Degelijke doom met waanzinnige uitschieters
76/100

Met de jaargetijden herfst of winter komt een doom-album altijd wat beter tot zijn recht. Een goede keuze dus van Shadow Kingdom Records om het debuutalbum van Nupraptor juist in deze periode op de markt te brengen. Nupraptor is een eenmansband, iets wat je in het doomgenre toch niet zo vaak ziet. De man achter Nupraptor is Matt St. Ours, die sommigen wellicht kennen van de Amerikaanse thrash-band White Hornet. Die band kon nog weinig potten breken en dus gooit de frontman het nu over een andere boeg.

The Heresiarch is in ieder geval voorzien van een wat occulte retrohoes die je eerder bij een black/death-band verwacht dan bij een doom-band. De productie van de muziek klinkt nostalgisch en helder tegelijk. Het album kent zeven nummers die tekstueel van een anti-christelijke thematiek zijn voorzien.

Met Black Mass trapt het album af. Dit intro bestaat uit een onheilspellende repetitieve riff met wat vocale accenten die de opmaat vormen voor het eerste echte nummer van The Heresiarch. Met Through The Smoke is het dan wel direct tijd voor het hoogtepunt van het album. Simpele doch doeltreffende riffs die wat weg echoën alvorens de riff opnieuw wordt ingezet. En de cleane stem van Matt St. Ours die daar doorheen kruipt. Zijn stem klinkt puur, wat breekbaar maar o zo doeltreffend. Met name in het midden van het nummer komen mooie solo’s voorbij en wordt het tempo ook drastisch omhoog geschroefd. Hierdoor blijft het nummer tot het laatste moment boeien.

Burning The Believers start met een proclamatie waarna de langzame, slepende track vocaal voorzien wordt van wat ingehouden screams. Ook hier wordt halverwege het nummer het tempo omhoog gegooid, de riffs worden dan wat feller, maar tevens wordt er overgeschakeld naar een cleane stem, die helaas niet altijd even toonvast is in de hogere regionen. Gek genoeg draagt dat eerder bij aan het luistergenot dan dat daar afbreuk aan gedaan wordt.

Gaandeweg het album krijg je het idee dat deze man een leven met tegenslag heeft gehad. Zó eerlijk komt deze doom in al zijn eenvoud over. Toch neemt de muzikale kwaliteit in het tweede gedeelte af tot een degelijk niveau. Een speciale vermelding verdient wel het afsluitende nummer The Fall Of Christ, dat tegen de twaalf minuten klokt en daarmee het langste nummer van het album is. Het nummer start met een ‘onze liever vader’ voordat het levensverhaal van Christus vertelt wordt in een heerlijke muzikale omlijsting, waarin ook nwobhm-invloeden hoorbaar zijn. De muziek is wat meer mid-tempo, maar bij de nageling aan het kruis, wat toch de climax is, wordt het tempo omhoog geschroefd. De muziek is fantastisch, met zelfs twin-solo’s, maar vooral de charismatische vocalen en goede zanglijnen stuwen deze track in de categorie ‘één van de beste nummers van dit jaar’. Uiteraard voorkomt een niet-traditioneel einde dat de track als white metal is aan te merken.

Nupraptor kiest met deze doom voor een retro-benadering zonder daarbij direct een kopie te worden van de klassieke bands. De band klinkt ongelofelijk puur en stript de muziek tot de werkelijke essentie van doom. The Heresiarch kent geen echt slechte nummers, maar met name het middenstuk van het album is toch wat minder interessant. Desalniettemin een veelbelovend debuut van Nupraptor!

Releasedatum: 15-12-2017 | Label: Shadow Kingdom Records | Facebook

Tracklist:
01. Black Mass
02. Through The Smoke
03. Burning The Believers
04. The Heresiarch
05. Before The Eyes Of God
06. Wasting Away
07. The Fall Of Christ

Tags: , , , , , , , ,

FacebookTwitter