Moonspell – 1755

Onverwachte wending in discografie
85/100

Een oude liefde, zo durf ik Moonspell wel te noemen. Wolfheart reken ik tot één van de klassiekers binnen de metal en ook Irreligious heb ik grijs gedraaid. Daarna werd hetgeen wat de Portugezen lieten horen langzaam maar zeker minder. Toch heeft Moonspell iets unieks. De band staat nooit stil en heeft in haar bestaan geflirt met invloeden uit diverse subgenres, waarbij met name een vleugje gothic telkens weer terugkomt. De rode draad blijft natuurlijk een eigen interpretatie van black metal. Met 1755 breekt er een heel nieuw hoofdstuk aan die uniek is in de uitgebreide discografie van Moonspell.

Het jaartal verwijst naar de geschiedenis van Lissabon, niet toevallig de thuishaven van de band. Op 1 november 1755 werd de Portugese stad getroffen door eerst een aardbeving en vervolgens een tsunami, die vrijwel heel de stad van de kaart veegden én en passant tienduizenden doden tot gevolg had. Een donker thema dus, wat wel aan Moonspell besteed lijkt.

Door inspiratie uit deze gebeurtenis te halen, klinkt Moonspell wel compleet anders dan ze ooit geklonken hebben. Zo zingt Ribeiro alleen in het Portugees; dat is even wennen, maar klinkt op zich prima. Andere nieuwe elementen zijn de orkestraties en de klassieke stemmen, die ruimschoots op het album aanwezig zijn. Hoewel je misschien anders zou vermoeden, heeft Moonspell niet samengewerkt met een koor of orkest, maar met een handige Brit die hier verdienstelijk werk heeft geleverd. Je hoort nauwelijks dat er geen echt klassiek koor aan te pas is gekomen.

1755 was eigenlijk bedoeld als ep, maar de band raakte zó geïnspireerd door het thema en de aanpak, dat ze uiteindelijk tien nummers wisten te schrijven. En Nome de Medo is meteen een vuurdoop voor de echte fan, want op dit nummer klinkt alleen de stem van Ribeiro nog vertrouwd. Het nummer staat vol met strijkers en klassieke vocalen. Het lijkt daarom wel of Moonspell de kant van Therion op is gegaan. Op dit nummer is geen gitaartokkel of drumslag te ontdekken. maar met Nome de Medo hebben we wel meteen het meest klassieke nummer gehad.

Het opvolgende nummer 1755 start weliswaar met klassieke vocalen, maar hier horen we gelukkig wél metal doorklinken. Echter, die wordt wel regelmatig, met name in de refreinen, voorzien van symfonische elementen. De solo in dit nummer wordt opgevolgd door wat oosterse folk. Deze folk-invloeden zullen overigens later ook nog op de plaat doorklinken. 1755 is een aardig nummer, maar haalt het wat mij betreft niet bij Abanao en Evento. In die nummers klinken de diverse invloeden nog net wat samenhangender en wordt er een goede symbiose tussen het oude en nieuwe werk gecreëerd. Nog steeds op gezette tijden agressief, maar hier zijn de klassieke elementen meer in dienst van het nummer geschreven en zijn ze niet zo dominant. Dat betekent echter niet dat ze ontbreken op bijvoorbeeld Abanao.

Nog beter zijn het korte Desastre en In Tremor Dei, welke beide dichter tegen de metal aanschurken. Met Ruinas, dat ook van oosterse invloeden is voorzien, en Lanterna dos Afogados staan ook twee meer ingetogen nummers op het album. De plaat kent dus vrij veel variatie, waardoor het beluisteren geen moment saai wordt. Afsluiter Todos Os Santos is misschien wel het beste nummer op 1755. Het nummer bevat een schitterende melodie, waarbinnen de symfonische elementen een prettige harmonie creëren. Op het nummer komen enkele shouts voor, maar vooral de inzet van klassieke vocalen in het refrein, vaak gecombineerd met het stemgeluid van Ribeiro, geven een aangename melodramatische touch aan de track. Subliem!

Zo sluiten we dit album tevreden af. Het valt de Portugezen te prijzen dat ze een nieuwe weg zijn ingeslagen. Daarbij moet ook direct worden gezegd dat fans van het eerste uur niet op een terugkeer naar de oude tijden hoeven te rekenen. 1755 is verfrissend, vol van inspiratie en laat een andere Moonspell horen. Eentje met symfonische en klassieke elementen, maar ook het gebruik van de Portugese taal draagt bij aan dit nieuwe karakter. Dit album zal wellicht niet aan iedereen besteed zijn, maar dat het vakkundig in elkaar is gestoken, staat als een paal boven water.

Releasedatum: 03-11-2017 | Label: Napalm Records | Facebook

Tracklist:
01. Em Nome Do Medo
02. 1755
03. In Tremor Dei
04. Desastre
05. Abanao
06. Evento
07. 1 de Novembro
08. Ruinas
09. Todos Os Santos
10. Lanterna dos Afogados (Os Paralamas do Sucesso cover)

Tags: , , , , , , , ,

FacebookTwitter