Masterplan – PumpKings

Onnodige maar vermakelijke terugblik
70/100

Toen Roland Grapow Helloween verliet, deed hij wat hij elke gitarist zou doen nadat zijn carrière een kickstart had gekregen bij een bekende band: zijn eigen project een schop onder het muzikale hol geven. Masterplan draait inmiddels al even mee binnen de subtop van de power metal en heeft inmiddels een hele waslijst aan ervaren muzikanten versleten: Janne Wirman (Children of Bodom), Uli Kusch (ex-Helloween, ex-Ride The Sky), Mike Terrana (te veel om op te noemen), Jorn Lande… Allemaal stonden ze naast Grapow op het podium. Maar wat er nu in de band zit is ook niet mis, met Jari Kainulainen (ex-Stratovarius) en Rick Altzi (At Vance) als grote bekenden. Op de drums is Martin Skaroupka (Cradle of Filth) vervangen door de onbekende Kevin Kott en het is deze line-up die Grapow gebruikt om een heel resem Helloween-nummers nieuw leven in te blazen.

PumpKings is een coveralbum van alle Helloween-nummers waar Grapows aan heeft gewerkt. De man heeft twaalf jaar bij de band gespeeld, dus dat zijn behoorlijk wat tracks, maar hij heeft het dus wijselijk bij zijn eigen bijdragen gehouden, wat veel rompslomp en gezeik zal hebben voorkomen.

Op de een of andere manier doet Helloween vaak alsof de middelste periode van de band niet heeft bestaan; Grapow en Uli Kusch zijn bijvoorbeeld ook niet bij de Pumpkins United tour dit jaar. Omdat die albums weinig aandacht hebben gekregen is het voor liefhebbers die niet alles van de band kennen een leuke entree. Uit eigen ervaring kan ik vertellen dat de nummers me benieuwd maakten naar de oorspronkelijke versies.

Er blijkt niks aan de structuur te zijn gewijzigd; slechts wat toonsoorten zijn aangepast, want Rick Altzi heeft niet zo’n hoge stem als Michael Kiske en Andi Deris. Toch ligt het lekker in het gehoor en past zijn stem er goed bij. Of de oorspronkelijke versies overtroffen worden laten we even in het midden, want zo bekend zijn we nou ook weer niet met dat materiaal. De nummers zijn vooral uptempo power metal, met Still We Go, Someone’s Crying, en Take Me Home als heerlijke moderne snelheidsduivels. Met The Dark Rides, Music, Mr. Ego, en The Time Of The Oath staan er ook een fiks aantal langere nummers op. Zeker The Dark Rides is fijn, met heerlijke power metaldrums en sterke melodieën. Ballades hebben we niet gekregen en dat is mooi, want Helloween is daar meestal behoorlijk slecht in.

Elke poging deze review verder te rekken is alsof we een retrospective review van Helloween schrijven, daarom beantwoorden we meteen de hamvraag: is dit nodig? Nee, absoluut niet. We hadden liever nieuw en origineel werk gehad. Maar het is wel leuk; het dient als een prima introductie voor minder bekend materiaal van een band die al die jaren eigenlijk vrij weinig steken heeft laten vallen, ook al lijken ze dat zelf liever niet onder ogen te willen zien. Het is jammer dat Rick Altzi niet de kenmerkende stem van Kiske heeft, maar wat meer typisch klinkt (zoals Jorn Lande). Hopelijk is het maar een tussenstop en krijgen we snel weer een plaat met eigen werk, want Masterplan heeft toch wat meer in zijn mars dan een dergelijk coveralbum. 

Releasedatum: 28-07-2017 | Label: AFM Records | Website

Tracklist:
01. The Chance
02. Someone’s Crying
03. Mankind
04. Step Out Of Hell
05. Mr. Ego
06. Still We Go
07. Escalation 666
08. The Time Of The Oath
09. Music
10. The Dark Rides
11. Take Me Home

Tags: , , , , , ,

FacebookTwitter