Impureza – La Caída de Tonatiuh

Onverwachte dance of death
80/100

Een beetje metalfan weet dat er genoeg bands bestaan die metal mixen met diverse andere muziekstijlen. Zo zijn er talloze metalcovers gemaakt van top 40 hits en ook ballades en walsen zijn niet onbekend in ons geliefde genre. Frans Bauer kan Rammstein zingen, en oude folkmelodieën – of ze nou Russisch, Keltisch of Arabisch zijn – gaan gemakkelijk hand in hand samen met zwaar metaal. Ook de flamenco is er geen uitzondering op. Hoewel er niet veel bands zijn die deze twee genres combineren, is dit niet mijn eerste rodeo op een flamenco metal-stier.

Impureza is een Frans-Spaanse band die al sinds 2004 aan de weg timmert. Na enkele demo’s, splits en een ep kwam de band in 2010 met hun eerste langspeler op de proppen. Na zeven jaar werken aan zowel de line-up als het materiaal komen de heren nu met het tweede album genaamd La Caída de Tonatiuh.  

Wat opvalt en eigenlijk voor de hele plaat geldt, is dat de metal en de flamenco elkaar telkens afwisselen, net zoals dat bij de flamenco-dans gebeurt: beide danspartners dansen grotendeels los van elkaar, maar de spanning tussen de twee is toch steeds goed voelbaar. La Caída de Tonatiuh opent met klassieke, akoestische flamenco zoals je het eigenlijk verwacht. Corazón Al Cielo en El Dorado zijn soortgelijke nummers die als intermezzo’s dienen op het album.

Het standaardproduct blijkt eigenlijk een soort van technical-death te zijn, met zware grunts, dubbele bassdrums en vlot gitaarwerk, waar af en toe ook flamenco-invloeden in verwerkt worden. Bij nummers als Sangre Para Los Dioses en Leyenda Negra wisselen de twee stijlen elkaar steeds af, om bij het eind van het nummer dan uiteindelijk toch een beetje om elkaar heen te draaien en samen uit te komen.

De technical-death van Impureza staat als een huis, is strak en soms, misschien dankzij de flamenco-invloeden, op de juiste manier wat speels. Nummers als Otumba, 1520 en Ultima Día Del Omeyocán doen niet onder voor nummers van grotere namen uit de technical-death scene. Ook de flamenco-intermezzo’s en de stukjes door de nummers heen zijn heel prima en voegen ook echt een stukje sfeer toe. Het punt is alleen dat de twee stijlen om elkaar heen draaien als flamenco-dansers, en je op sommige punten misschien toch een tango zou willen van deze twee stijlen; ineengevlochten en júist door het samenspel op zijn best.

Voor fans van technical-death metal is dit een erg leuke variatie op een bekend thema. Verder heb ik persoonlijk de combinatie tussen flamenco en metal altijd al heel interessant gevonden en ben ik blij dat er meer bands deze combinatie oppakken. Als jij ook graag flamenco metal wil uitproberen is dit schijfje een goede instapper, mits je wel van botte death metal houdt. Zo niet, dan kun je misschien beter het oude werk van Breed 77 eens proberen.

Releasedatum: 10-11-2017 | Label: Seasons of Mist | Facebook

Tracklist:
01. Lamentos De Un Condenado
02. Sangra Para Los Dioses
03. Otumba, 1520
04. El Dorado
05. Abre-Aguas (En la Tormenta de Tlaloc)
06. Leyenda Negra
07. Corazón Al Cielo (Homenaje a Paco de Lucía)
08. Camino Hacia Mictlán
09. El Nuevo Reino De Los Ahorcados
10. Ultimo Día Del Omeyocán
11. La Cáida Del Tonatiuh
12. La Llegada De Los Teules

Tags: , , , , ,

FacebookTwitter