Hooded Priest – The Hour Be None

Laaglandse doom met accent op vocalen
74/100

Hooded Priest: een gezelschap uit zowel Noord-Brabant als Vlaanderen dat sinds 2006 doom metal fabriceert. Met The Hour Be None brengt de band nu zijn tweede album uit. Dat is ruim zeven jaar na het debuut Devil Worship Reckoning. De heren nemen dus ruim de tijd voor het maken van een nieuwe plaat. Dit kan duiden op een gebrek aan inspiratie of is juist te danken aan een heel doordacht rijpingsproces. 

Het album is voorzien van een mooie hoes die je verwacht bij doom metal. Vooral de kleurstelling geeft het iets troosteloos. Goed gedaan. The Hour Be None bevat slechts zes nummers, waarvan één track een intro is. Toch komt de speeltijd uit op ruim drie kwartier. Lange nummers dus. Afgetrapt wordt met Dolen- Exiting The Real. Deze intro duurt ruim twee en een halve minuut en bestaat uit een lang aangehouden toon die een minuut aardig is maar daarna al snel aardig vervelend begint te worden. De ‘skip’-knop biedt uitkomst.

Voor wat betreft de overige nummers baseert Hooded Priest zich op een klassiek doomgeluid dat geïnspireerd lijkt op Candlemass. Vooral de vocalen van Luther ‘Finley’ Veldmark dragen aardig aan deze referentie bij, al lijkt hij bij de zanglijnen van Locust Reaper ook wel inspiratie te halen uit ene Jim Morrison. Hij is geschoold en heeft ook wel iets theatraals en plechtigs in zijn stem. Alsof het voordrachten zijn van, inderdaad, een priester.

Een nummer als Call For The Hearse is zo langzaam dat het bijna tegen de funeral aanschurkt. Hoewel naarmate het nummer vordert het tempo licht omhoog gaat, gebeurt er te weinig en zijn de ruim negen minuten een lange zit. Geen slechte track, maar wel saai.

Ook Herod Again, dat lekker uptempo begint, verzandt na een irritante sample van babygehuil in een nietszeggend langzaam nummer. Het geheel klinkt nogal incompleet en weet niet te overtuigen. Gelukkig hebben songs als These Skies Must Break en Locust Reaper wél versnellingen en goede melodieën. Door de lange speelduur van de tracks is dit aspect essentieel om de nummers boeiend te houden. Vooral Locust Reaper heeft felle momenten en is het hoogtepunt van het album. Ook het afsluitende Mother of Plagues, waarbij het tempo wat hoger ligt en er heavy-invloeden doorklinken, smaakt absoluut naar meer. 

Wie Hooded Priest kent van het debuut moet zich voorbereiden op een puurder doomgeluid, waarin veel minder invloeden uit de heavy metal of thrash hoorbaar zijn. In wezen is dit volledige album de ep die vorig jaar is uitgebracht (met drie nummers) met daarbij de overbodig intro, Locust Reaper en Mother of Plagues. Een beetje makkelijk is dat wel. Ook anderszins is Hooded Priest er niet op uit om het wiel opnieuw uit te vinden maar wél om eerlijke doom te brengen die recht uit het hart komt. De muziek wordt met overtuiging gebracht, maar niet elk nummer is een schot in de roos. Vooral de momenten waarop de langzame en snellere stukken elkaar afwisselen weten te overtuigen. Volgende keer wat meer van dat en wat meer eigenzinnigheid van de gitaristen die nu wel heel braaf, de overigens uitstekende, zang volgen. Luistertips zijn vooral Locust Reaper en These Skies Must Break.

Releasedatum: 01-12-2017 | Label: I Hate Records | Facebook

Tracklist:
01. Dolen – Exiting The Real
02. Call For The Hearse
03. These Skies Must Break

04. Herod Again
05. Locust Reaper
06. Mother Of Plagues

Tags: , , , , , , , , ,

FacebookTwitter