Hamka – Multiversal

Niet zo multidimensionaal
70/100

2017 is het jaar van de teruggekeerde power metalbands. Eerder lieten bands als Cellador, Cryonic Temple, Nocturnal Rites en Power Quest na jaren stilte weer van zich horen, ook Fairyland, Heavenly, en Timeless Miracle geven weer een teken van leven. Op een album van die eerste wachten we nu al 8 jaar. Lange tijd, maar niet als je je bedenkt dat Hamka, het andere project van Fairyland-drummer/bassist Willdric Lievin en ex-vocalist Elisa C. Martín, hun eerste album in 2005 uitbracht en toen niks meer deed, op een single in 2013 na dan. Nu is er Multiversal en als we heel eerlijk zijn; we hebben Unearth niet bijzonder goed geluisterd, Multiversal zal dan ook niet vergeleken worden met die plaat.

Muzikaal gezien mag je het vertrouwde power metal recept verwachten, hoewel de nadruk meer op compositie ligt dan op virtuositeit. Hamka weet ook allerhande etnische wereldmuziek in de muziek te verwerken, naast de traditionele achtergrond van keyboards en symfonie-orkesten. Dat geeft een folky sfeer, en ook wat verrassing, want je weet nooit wat er om de hoek komt kijken. In puur folk-metal terrein komt de band niet, verwacht dan ook zeker geen hupse Elvenking-imitaties, maar denk meer aan de stijl van Angra of, voor echte affiniciado’s, Tierramystica, hoewel niet zo flitsend en rap.

Op Earth’s Call horen we de sitar en Indiase elementen, terwijl Inner Conviction een banjo of balalaika mee laat tokkelen. Pas in de refreinen hoor je de bombastische power metal naar boven drijven en dat levert soms erg goede stukken op, zoals het refrein van Seaquest, dat helaas veel te kort duurt. Modern Cowboys heeft natuurlijk een subtiel western thema, met Ennio Morricone-gitaren subtiel op de achtergrond. Wat wonderwel werkt is het zeven minuten durende epos Multiversal Universe. Het instrumentale nummer presenteert een palet aan wereldmuziek-stijlen welke verrassend goed bij elkaar passen en tevens subtiel overvloeien in elkaar. Van fluitjes, panfluiten, gitaren, sitars, percussie tot harp; de hele pot wordt opengetrokken.

Hoewel de folky toetsen de nummers een eigen identiteit geven zijn er buiten enkele refreinen niet echt momenten die er met kop en schouders bovenuit steken. De korte nummers Earth’s Call en Seaquest blijven bij, maar aangezien de meeste nummers vijf minuten of langer duren weten die de aandacht niet helemaal vast te houden. Dat er bijna geen gitaarriffs te horen zijn, maar alleen akkoorden en ‘chugs’ draagt ook niet bij, hoewel we natuurlijk wel solo’s krijgen. Het album is zeer vocaal gedreven. En daar ligt het tweede punt. Persoonlijk is het geen probleem, maar we kunnen ons heel goed voorstellen dat de stem van Elisa Martín niet bij iedereen goed in het gehoor ligt. Haar geluid is wat nasaal en heeft een zweem van een Spaans accent, wat maakt dat ze niet klinkt als een typische zangeres (dikke pré), maar tegelijkertijd is dat ook een zwakte. Het vergt gewenning, zeker voor mensen die haar werk bij Dark Moor en Fairyland niet kennen, zij moeten wellicht even proefdraaien.

Dat maakt van Multiversal een wisselvallig werkje, waar zeker wat prettigs te halen valt, maar het schiet tekort om echt mee te draaien. Het is een album dat opgezet wordt en lekker op de achtergrond meedraait, zonder de aandacht op te eisen. Wellicht is het het stigma van lang wachten, maar er had zeker meer ingezeten. Misschien is het ook wel dat een band als Tierramystica de folky prog-power beter uitvoert dan deze veteranen. Desalniettemin kan het de echte power metal fan vast wel bekoren, want Hamka heeft zeker een eigen sound die je niet veel hoort. 

Releasedatum: 14-12-2017 | Label: Fighter Records | Website

Tracklist:
01. One Way Journey To The Unknown
02. World War III
03. Earth’s Call
04. Hope
05. Inner Conviction
06. Dark Night Falls
07. Seaquest
08. Modern Cowboys
09. Burning Sands
10. The Path Of Pharaohs
11. Orkanian’s Lands
12. Seed Of A New World
13. Multiversal Universe
14. An End On Earth…

Tags: , , , , ,

FacebookTwitter