Glittertind – Himmelfall

Krachteloos en vlakjes
50/100

In 2001 vormde Torbjørn Sandvik ‘zijn’ folk metalband Glittertind in de Noorse stad Lillesand. Na een wisselvallig debuut (Evige Asatro, 2003) en twee erg sterke albums (Landkjenning uit 2009 en Djevelsvart uit 2013) werd de koers in 2015 radicaal omgegooid. Geen metal meer, maar prima akoestische folk rock sloeg de klok op Blåne for Blåne. We konden er eigenlijk wel mee leven. Maar nu heeft de band zelfs die respectabele (maar softere) stijl verlaten op het nieuwe album Himmelfall.

Glittertind lijkt op alle fronten met rasse schreden bij het verleden vandaan te treden, daarbij alle schepen achter zich verbrandend. Het grotendeels akoestische Blåne for Blåne (2015) bevatte dan in elk geval nog bovengemiddeld interessante muziek; Himmelfall is vooral een gevalletje ‘vlees noch vis’. Misplaatste koperblazersklanken geven songs als Etter Stormen en Finst ikkje meir eerder het upbeat karakter van wereldmuziek dan dat het doet denken aan folk rock, laat staan metal. Helemáál uit de toon vallen de kortstondig ingezette harsh vocals op eerstgenoemde nummer. De songwriting is ondertussen vlak en nauwelijks overtuigend, waardoor het album al heel snel saai wordt. Zelfs ingetogen folksongs, zoals I djupet lokkar ein eld, klinken eerder krachteloos dan vol gevoel. En dan hebben we het nog niet over de zaaddodende kerkorgel-exercitie (Utferd) gehad waarmee de plaat afsluit. Pfff.

Af en toe een rustpunt inbouwen op een plaat is prima; daar dient dan echter wel pit tegenover te staan en dat ontbeert Himmelfall totaal. De aanduiding ‘rock’ dient dan ook met een fikse berg zout genomen te worden. Ook op de momenten dat de folk-roots van Glittertind nog wél doorschijnen, wat eigenlijk alleen tijdens het voorlaatste nummer Ein feste Burg ist unser Gott enigszins gebeurt, is de uitvoering ronduit halfslachtig. Energie? Welke energie? Vaart? Welke vaart? De veertig minuten die Himmelfall duurt voelen al snel als een vermoeiende eeuwigheid, zonder ook maar één uitschieter in positieve zin. Goed, musiceren kunnen de heren natuurlijk. En er zijn een aantal gelaagde (koor)zangpartijen en korte muzikale passages die onze goedkeuring nog wel kunnen wegdragen. Maar verder is het allemaal weinig soeps en niet één nummer weet van begin tot eind te boeien.

We doen bij Ragherrie allemaal ons best om behoorlijk ruimdenkend te blijven, en het gebrek aan bevlogenheid en daadkracht is wat ons betreft dan ook een veel groter euvel dan een nieuwe muzikale koers dat ooit zou kunnen zijn. Het album grossiert in oppervlakkigheden en de duistere (en op voorhand veelbelovende) cover-art past totaal niet bij de licht verteerbare en vlakke muziek op Himmelfjall. de conclusie is dan ook bikkelhard: Glittertind toont zich anno 2017 een matige indie rock-band met invloeden uit wereldmuziek en een vrij zeikerig en bloedeloos repertoire. Heel erg zonde!

Releasedatum: 14-11-2017 | Label: Hjelmkald | Website

Tracklist:
01. Olav Engelbrektsson
02. Etter stormen
03. Likvake
04. Finst ikkje meir
05. Himmelfall
06. I djupet lokkar ein eld
07. Forføraren
08. Tvilar på alt
09. Ein feste Burg ist unser Gott
10. Utferd

Tags: , , , , , , ,

FacebookTwitter