Formicarius – Black Mass Ritual

Niet erg vernieuwend, wel zeer lekker
73/100

We zijn er tegenwoordig zo aan gewend om black metal toe te schrijven aan de koude Scandinavische landen en hun ijzige fjorden, waarbij in het bijzonder natuurlijk Noorwegen, dat we makkelijk vergeten dat black metal zijn eigenlijke oorsprong vindt in het industriële noorden van het Verenigd Koninkrijk. Het vijfkoppige Formicarius uit Londen komt echter midden juli ons geheugen een flinke opfrisser geven.

De naam klinkt misschien enigszins bekend en dit is niet vreemd: in 2016 verscheen de song Lake Of The Dead op Speed Kills VII, een compilatiealbum om nieuw talent een podium te bieden. Voor wie Formicarius nog onbekend in de oren klinkt, bieden de Engelsen met hun allereerste album Black Mass Ritual een indrukwekkende introductie. Tof feitje: de naam van de band betekent ‘mierenhoop’ en is gebaseerd op een lange, moraliserende dialoog tussen een theoloog en een student. Het is óó het tweede gedrukte boek ooit waarin hekserij en bestaande opvattingen over tovenarij werden getransformeerd in de ‘modernere’ perceptie van hekserij. Zeker een interessante naam voor een band dus!

Black Mass Ritual opent met Lake Of The Dead, wat meteen de toon zet voor de sound van het album: typische black metal vocals, lyrics en blastbeats, gecombineerd met pompeus gebruik van hoogdravende instrumenten. Vocalist Lord Saunders beschikt over die merkwaardige Abbath-aandoende schorre kraak in zijn screams en zijn werk ligt lekker in het gehoor. Een prima doch lichtelijk commerciële introductie, en om eerlijk te zijn: er zit nog niet echt iets bij wat we nog niet eerder hebben gehoord.

Opvolger Overlord pakt het anders aan en verrast ons met melancholisch pianospel dat later overvloeit in zwartgallige gitaarpartijen. Er zit meer variatie in dit nummer en dat doet ons deugd: niet alleen het tempo verandert zo nu en dan, ook wordt er lekker afgewisseld tussen theatrale, bombastische stukken, smakelijke solo’s en de karakteristieke aspecten van black metal. Na ruim zeven minuten doet May The Rats Eat Your Eyes zijn intrede en we voelen meteen een duidelijke vibe van Children Of Bodom’s in hun early days, op platen als Something Wild en Hatebreeder. De keyboards zijn op sommige stukken wat overdadig aanwezig en ook de sweep picking solo’s worden op bepaalde momenten iets te veel. Ondanks de pafferigheid en gedragenheid van het bombastische geluid zit het nummer technisch prima in elkaar, al is het geen favoriet.

Under Darkness is daarentegen een pareltje en een persoonlijke favoriet. Het vierde en meest uptempo nummer op Black Mass Ritual heeft een heerlijk intro: strijkers en keyboardpartijen worden moeiteloos gecombineerd met appetijtelijke gitaarstukken en de krassende screams van Lord Saunders. Het nummer tikt de vier minuten net niet aan en is opvallend kort vergeleken met de andere songs, maar dit onderscheid en deze afwisseling zijn welkom. 

Under Darkness markeert een waar keerpunt van het album, waarbij Formicarius zich afwendt van het té overdreven gebruik van de gekunstelde instrumenten en de skills vindt om een betere afstemming tussen echte black en bombastische tonen neer te zetten. Where The Gods Go To Die houdt de uptempo-trend vast en ook Abhorrent Feast Of Minds en A Requiem For The Bloodborn houden zich qua snelheid niet in.

Afsluiter Masters Of Past And Present opent met een folky, zachtmoedige intro van fluiten en akoestische gitaren dat niet zou misstaan op menig album van Wintersun of Equilibrium, maar laat je niet voor de gek houden: de ruim acht minuten durende song is allesbehalve vriendelijk en mild. Dit nummer stijgt, samen met Under Darkness, met kop en schouders boven de rest van het album uit. Er is sprake van een eminente balans tussen dramatiek en beukende black, er zitten juweeltjes van solo’s in en het ijzige gekrijs van Saunders bereikt hier een hoogtepunt. Een waardig einde!

Samenvattend valt Black Mass Ritual te omschrijven als een throwback naar de gloriedagen van Cradle Of Filth, gemixt met de kenmerkende vocalen van bands als Abbath en Immortal, gruwelijke gitaarsolo’s als Helloween en bombastische touches die zo uit de tijd van de Romantiek lijken te komen. Hoewel Formicarius voortbouwt op de karakteriserende fundamenten van de black metal en herkenbare aspecten van andere bands combineert, behouden de Engelsen toch hun eigen sound.

Toegegeven: het is duidelijk dat Formicarius nog in de kinderschoenen staat en dat de Engelsen zo hier en daar nog de juiste afwisseling tussen de theatrale sound en typische black moeten zien te vinden. Maar voor een eerste release is Black Mass Ritual een prima plaatje. Misschien is het iets te pompeus voor de doorgewinterde trve kvlt black metal liefhebber, maar voor de standaard luisteraar is dit album een leuk cadeautje. Haal je corpse paint uit de kast, blaas het stof van je lederen armbanden met spikes, zet je airco op standje min tien om je zo in het ijskoude noorden te wanen en geniet van deze nieuwkomer!

Releasedatum: 21-07-2017 | Label: Schwarzdorn Production | Website

Tracklist:
01. Lake Of The Dead
02. Overlord
03. May The Rats Eat Your Eyes
04. Under Darkness
05. Where The Gods Go To Die
06. Abhorrent Feast Of Minds
07. A Requiem For The Bloodborn
08. Master Of Past And Present

Tags: , , , , ,

FacebookTwitter