Eye of Nix – Black Somnia

De plank misgeslagen..
64/100

Eye of Niks? Nee, Eye of Nix heten ze. Deze Amerikaanse band maakt avant-garde doom. Dat is gevaarlijk. Doom hoort wat mij betreft juist conservatief te klinken en de term avant-garde wil nog weleens een misleidend etiket zijn voor totale onkunde. Minder vaak is het echt vernieuwend of grensverleggend, maar natuurlijk laten we de muziek graag voor zichzelf spreken…

Het viertal uit Seattle, Verenigde Staten gooit verschillende subgenres als doom, sludge, prog en een beetje black in de mix. Black Somnia is het tweede album van de band, welke voorzien is van een zwartgallige hoes waarin iemand aardig wat trauma’s of geestelijk leed te lijkt ondergaan. Op het album staan zes nummers die globaal tussen de 6 en 8 minuten klokken.

De schijf start met Wound and Scar, een nummer waarin sludge-achtige tonen met aardig wat doorleefde wanhoop doorklinken. Het tempo is niet al te hoog en er wordt veel geschreeuwd, maar qua kwaliteit houdt het niet over. In feite gewoon saaie middelmaat dus, waarin ook weinig avant-garde valt te ontdekken.

Een nummer als Lull (we maken geen grapjes) is dan weer geheel anders. De track begint met begeleidend semi-akoestisch gitaarwerk waar Von Spain’s stem overheen gegooid wordt, waardoor een ‘metalvreemd’ artistiek geheel ontstaat. Het nummer zal later overgaan op regulier doom-werk met bas, gitaar en drums, maar de genre-vreemde stem geeft het een apart sfeertje. Haar stem is clean, hoog, niet klassiek en bevat iets mysterieus. De muziek blijft traag, maar komt juist op deze ogenblikken uitstekend uit de verf. Al moet je wel wat geduld hebben om dat te ontdekken. Ook Fear’s Ascent sluit hierbij aan. Het nummer start eveneens artistiek en poppy, waarna meer doom in de muziek sluipt en zodoende een wat naargeestiger sfeertje neergezet wordt. Het is typisch zo’n nummer dat leuk is voor een keertje en waar je daarna geen zin meer in hebt.

A Curse, dat ik ervan verdenk al eerder uitgebracht te zijn op de demo, kabbelt ruim twee minuten voort zonder dat het imponeert. Dan komt een passage met wat oosterse gothic invloeden, waarna geëindigd wordt met een sludge-explosie. Slechts twee woorden hoef ik hieraan vuil te maken: onsamenhangend, oninteressant.

Eye of Nix krijgt een compliment voor het streven om muziek te maken die anders dan anders is. Er zit zeker potentie in deze band om de avant-garde doom te spelen die ze nu al pretenderen te spelen. Op Lull komt alles op een grandioze wijze samen. De songwriting is echter van een wisselend niveau en de sludge uitbarstingen, die juist voor dynamiek zouden moeten zorgen, halen de nummers erg naar beneden. De cleane zang van Von Spain is wat deze band onderscheidt van de massa en waar men veel meer uit kan halen. Een enkele track op shuffle voorbij horen komen is leuk, maar Black Somnia is een lange zit en dat zegt op zich al genoeg.

Releasedatum: 15-12-2017 | Label: Scry Recordings | Facebook

Tracklist:
01. Wound and Scar
02. Fear’s Ascent
03. A Curse
04. Lull
05. Toll On
06. Hideous Visage

Tags: , , , , , , , , , ,

FacebookTwitter