Enslaved – E

Minder venijn, meer progressieve rock
87/100

Wat werden we blij van het album In Times dat de Noorse band Enslaved in 2015 op de wereld losliet. Goed, eigenlijk is elke plaat van de ‘Viking-gone-progressive’ black metalband de moeite waard; zo maken ook RIITIIR (2012) en Axioma Ethica Odini (2010) nog regelmatig hun rondjes in onze cd-speler. In Times had (en heeft) echter iets speciaals. Minder blij werden we van het nieuws dat we een paar maanden later ontvingen, namelijk dat de zingende toetsenist Herbrand Larsen de band ging verlaten. Wat zou de afwezigheid van zijn geluidbepalende zang betekenen voor een toekomstig nieuw Enslaved-album? Inmiddels hebben we die opvolger (met de onhandig te googlen titel E) in handen en we kunnen u direct geruststellen: Enslaved klinkt op het eerste gehoor nog altijd heel erg als het Enslaved van de laatste jaren.

Dat komt voor een groot deel door de vervanger van Larsen. Håkon Vinje is zijn naam en met zijn 25 zomers is hij veruit het jongste lid van Enslaved. Wat heet: de band bracht in zijn geboortejaar hun tweede demo Yggdrassill al uit! De zang van Vinje is in zoverre opvallend dat hij bijna exact klinkt als zijn voorganger – je moet erg je best doen om überhaupt het verschil te horen. Vinje klinkt hooguit wat voller dan Larsen en eigenlijk zit het grootste (nuance)verschil niet in de zang maar in de muziek zelf: E is voor Enslaved-begrippen erg mellow en prog-georiënteerd, wat behalve aan de songwriting ook voor een deel aan de warme productie ligt. Met bijna vijftig minuten muziek (exclusief bonus tracks) is E een flinke maar boeiende zit, goed in balans en progressief zonder zo uitgesproken experimenteel te zijn als sommige oudere werkstukken van de band. Single-annex-openingsnummer Storm Son toont een band in topvorm; dit is de meest ‘klassieke’ Enslaved-song. Van daar af neemt het album stap voor stap een subtiele wending die zorgt dat E een andere, maar zeker niet minder fijne, vibe heeft dan de 13 (!) eerdere albums van de band van Grutle Kjellson en Ivar Bjørnson.

Het experimenteren lijkt geen doel op zich, waardoor er een fijne flow in de muziek zit. Progressieve rock met af en toe harsh vocals wordt op E op wonderschone en zeer doeltreffende wijze gevangen in grandioze en meeslepende songstructuren. Mellotrons, subtiele samples en luchtige passages laten de muziek ‘ademen’ en zorgen dat het album zich qua sfeer weet te onderscheiden van zijn voorgangers. Tijdens de meest progressieve song van de plaat, afsluiter Hiindiights, komt er zelfs saxofoon voorbij, gespeeld door ene Kjetil Møster. Wardruna-baas Einar Selvik tekent op datzelfde nummer ook nog voor wat gastvocalen, waarmee dit uitgesponnen epos een waardige afsluiter van het geheel vormt.

Al met al treedt Enslaved met E toch weer een stapje buiten de reeds door henzelf gebaande paden. Het is allemaal nét weer wat anders en dus: fris. Doe het maar eens, jezelf na dertien albums nog steeds elke keer uitdagen om nieuwe wateren te verkennen. De constante vernieuwing verdeelt de fans natuurlijk wel, zo ook onze redactie. Want welke schijf is nou beter en welke score hang je daar precies aan? Dat blijft moeilijk. Hoewel we E ondanks het wat mildere karakter erg sterk vinden, is het allemaal toch (net) niet zo enerverend als bijvoorbeeld In Times of Axioma Ethica Odini. Geen schande natuurlijk, want die twee albums waren van eenzame klasse. Deze veertiende plaat is dan misschien wat minder venijnig en wat meer geënt op ‘klassieke’ progressieve rock, het is nog altijd heel duidelijk Enslaved en dus: bijzonder goed en vooral heel erg fijn!

Releasedatum: 13-10-2017 | Label: Nuclear Blast Records | Website

Tracklist:
01. Storm Son
02. The River’s Mouth
03. Sacred Horse
04. Axis of the Worlds
05. Feathers of Eolh
06. Hiindsiight

Tags: , , , , , , , , , ,

FacebookTwitter