Ensiferum – Two Paths

Het verkeerde pad gekozen
69/100

Ensiferum is een constante waarde in de folk/viking metal scene. Korpiklaani daarentegen is al jaren aan het aftakelen en ook Eluveitie weet niet meer zoveel harten te bekoren dan ten tijde van Slania. Finntroll en Moonsorrow nemen ruimschoots de tijd voor albums (en leveren kwaliteit, toegegeven) en van Turisas hebben we sinds het abominabele Turisas2013 niks meer vernomen. Ensiferum houdt er echter al jaren een constant schema van toeren en opnemen op na. Pakweg om de twee jaar mogen we een nieuw album verwelkomen, en dat is dit keer niet anders.

Wat er wel anders is, is de bezetting van de band. Toetseniste Emmi Silvennoinen koos een ander pad (hehehe) dan de rest van de band. Als vervanger koos de band Netta Skog (ex-Turisas), die elektrische accordeon speelt. Dat heeft tot gevolg dat Two Paths ietsjes minder keyboard-gedreven is, en de gitaar weer als vanouds centraal staat. Er is nog voldoende toetsenactie, maar de gitaar neemt op de eerste twee nummers al een prominente rol in. Hoewel de tekst belachelijk slecht is, klinkt For Those About To Fight For Metal wel prima. Het heeft alle kenmerken van een typische Ensiferumtrack; cleane zang en rauwe screams, melodie, sterke orkestratie en een doeltreffend refrein. We zeggen dat expliciet, want veel om het lijf heeft de track verder niet. Live zal dit sowieso wel een knaller zijn. Hetzelfde geldt voor Way Of The Warrior, hoewel die het beter doet. De vibe die het nummer afgeeft is bijna Iron-achtig. Ook King Of Storms klinkt prettig, met pakkende melodieën, en die typische post-Victory Songs sound, Ensi-kenners snappen hem. Dit soort opgefokte nummers zorgen altijd voor beweging in het publiek, en het is vooral met dat in het achterhoofd dat we de plaat beoordelen.

De reden dat we bovenstaande drie nummers eruit pikken is omdat de rest van de plaat, jawel, tegenvalt. Het is niet dat het echt slecht werk is, maar het kan ook niet echt bekoren. Neem de titeltrack; deze leunt vooral op cleane zang, zoals zoveel nummers. Maar waar een nummer als Wanderer of Elusive Reaches beklijft, blijft de aandacht bij Two Paths niet hangen. Het is simpel, maar hier werkt het niet. Zelfs de toevoeging van een accordeonsolo verandert daar niks aan. Helaas valt het merendeel van Two Paths in die categorie. Feast With Valkyries wordt voornamelijk gezongen door Netta, en hoewel ze dat zeer verdienstelijk doet, zakt de spanningsboog prompt ineen. Dit komt doordat het nummer na het woeste King Of Storms volgt. Hoewel het refrein met de massieve koren wel fijn is. Op zichzelf komt het nummer ook beter tot zijn recht. De latere helft wordt niet veel beter. We springen pas op bij het olijke intro van God Is Dead, met toms en accordeon. Dit is de Ensiferum die we graag horen, agressief, maar catchy en vrolijk, met ijzersterke melodieën.

Jammer dat we die gewoon te weinig krijgen. Hoewel er een paar sterke nummers op staan, is de rest van de plaat gewoon niet goed genoeg om het op te nemen tegen albums als Victory Songs, From Afar, en zelfs One Man Army. Ja, we zeiden het. Unsung Heroes staat te boek als Ensi-dieptepunt, maar wij nomineren Two Paths. Niet omdat de plaat slecht is, maar omdat deze band zóveel beter kan. De ideeën die men tentoonstelt zijn goed en de toevoeging van accordeon is uitstekend, daar staan we helemaal achter. Maar zolang het resulteert in voortkabbelende, ongeïnspireerde nummers hoeft het niet. Om het op de clichémanier te zeggen: we zijn niet boos, alleen erg teleurgesteld.

Releasedatum: 15-09-2017 | Label: Metal Blade Records | Website

Tracklist:
01. Ajattomasta Unesta
02. For Those About To Fight For Metal
03. Way Of The Warrior
04. Two Paths
05. King Of Storms
06. Feast With Valkyries
07. Don’t You Say
08. I Will Never Kneel
09. God Is Dead
10. Hail To The Victor
11. Unettomaan Aikaan

Tags: , , , , ,

FacebookTwitter