Disciples of Power – Powertrap

Terug in de tijd
67/100

Het Nederlandse label Vic Records is de geschiedenis ingedoken en brengt een aantal schijven opnieuw uit. Eén van deze heruitgaven is Powertrap uit 1989, van de Canadeze thrashers Disciples of Power. Het heruitgeven van albums is altijd een delicate zaak. Aan de ene kant biedt het nieuwe exposure en kan een jongere generatie meegenieten van de goede platen van weleer. Aan de andere kant is de nieuwe mastering vaak een doorn in het oog van de old school fans die een gedateerd geluid, onder het mom van nostalgie, vaak voor lief nemen.

Disciples of Power werd in 1987 opgericht en bracht een jaar later maar liefst drie demo’s uit. Het eerste album Powertrap is eigenlijk een compilatie van de demo’s Power of Death en Powertrap. De demo Power of Death ontvang je overigens geremastered als extraatje bij Powertrap. Dat is leuk, maar deze demo klinkt alsof het in een muizenhol is opgenomen en zorgt dus voor weinig luisterplezier. Tel daarbij op dat drie nummers van de demo gewoon op het album staan en het titelnummer Power of Death om kwalitatieve redenen de full-length niet heeft gehaald en je snapt dat je voor de extra demo deze heruitgave in ieder geval niet hoeft te kopen.

Dan het album Powertrap zelf. De thrash van Disciples of Power doet denken aan vroeger werk van een band als Death Angel om maar wat te noemen, maar ook Voivod en Testament klinken door. Zeker als je de snauwende zang van frontman Spencer Ball in acht neemt. Op Powertrap wordt geregeld de nadruk gelegd op langere instrumentale passages, waarin ook veel typische thrash breaks voorkomen. De muziek zelf is tamelijk onstuimig, soms wat onsamenhangend, vol van solo’s en kenmerkt zich niet echt door pakkende melodieën die een heel nummer vullen.

Met Shades of Grey kent het album wel een goede start. Een lange instrumentale aanloop, waarin ook wat semi-akoestische klanken zijn verwerkt. De intensiteit wordt zorgvuldig opgebouwd, tot de extreem snelle vocale uitbarstingen plaatsvinden. Lekker! Powertrap kent ook een lange aanloop, maar in tegenstelling tot het titelnummer krijg je het idee dat de band ook niet weet welke richting ze opgaan. Gelukkig maakt het tweede, meer melodieuze, deel van het nummer een hoop goed. Wat meer doelgerichte nummers zoals Ice Demons en Hidden Worlds groeien eenvoudig uit tot hoogtepunten van het album. Voor wat betreft Hidden Worlds komen er ook wat ademmomenten voorbij, waarbij het tempo wat wordt teruggeschroefd. Dat is tussen de snelle thrash met gierende solo’s geen overbodige luxe. Ook op de afsluitende track wordt wat meer in dienst van het nummer gespeeld, wat meteen beter aanslaat.

Het is altijd lastig een album te reviewen die tijdens de originele release ongetwijfeld een goede en heftige plaat was, maar die inmiddels toch wel vele malen beter is uitgevoerd. De historische waarde van Powertrap is dan ook groter dan de actuele waarde. Dat neemt niet weg dat liefhebbers van thrash, misschien in het bijzonder de wat ouderen onder ons, plezier kunnen beleven aan deze schijf. De spelvreugde spat van deze energieke plaat af, maar aan de andere kant werken het hoge tempo en de soms wat chaotische inslag op den duur ook wat vermoeiend. Leuk om een keer te horen, maar ook niet veel meer dan dat.

Releasedatum: 24-11-2017 | Label: Vic Records | Facebook

Tracklist:
01. Shades of Grey
02. Powertrap
03. Ice Demons
04. Slave to No One
05. Protector
06. Night of the Priest
07. Crisis
08. Hidden Worlds
09. Bitch of Doom
10. Disciples of Power
11. Shades of Grey (Demo)
12. Power of Death (Demo)
13. Disciples of Power (Demo)
14. Bitch of Doom (Demo)

Tags: , , , , , , ,

FacebookTwitter