Devlsy – Private Suite

Technische post-black
65/100

Metal uit Litouwen. Het is volgens mij de eerste band die ik ken die daar vandaan komt. De band heet Devlsy en speelt, vinden ze zelf althans, post-black met gaze invloeden. Ik vind het vooral veel post-black, weinig gaze en veel geëxperimenteer op dit Private Suite. Aparte naam trouwens om je album zo te noemen. De titel klinkt wat erotisch maar de muziek sluit daar geen millimeter bij aan. De hoes geeft ook al aan dat je niet iets traditioneels hoeft te verwachten van dit gezelschap. Het zal wel kunst zijn. Maar echt veel aantrekkingskracht gaat er niet vanuit.

Private Suite is de tweede full length van dit vijftal Litouwers en verschijnt vier jaar na het debuut A Parade Of Stars. Op het album krijg je 35 minuten muziek, onderverdeeld in zes nummers die globaal tussen de 5 en 7 minuten klokken. En als je de schijf een rondje laat draaien, wat hoor je dan? Eens beginnen met de zang. Hoewel er licht gevarieerd wordt doet deze toch wel erg aan de late Chuck Chuldliner denken. Vrij hoog en gortdroge scream dus. Verder valt daar verder eigenlijk weinig anders over te melden dan dat deze voldoet maar op den duur toch licht tegen gaat staan. Wat meer variatie zou wenselijk zijn.

De muziek zelf vindt zijn basis in de black metal maar gaat veel verder dan dat. Het is post maar niet soft. Er is geen vrouwenzang, er zijn nauwelijks dromerige passages en er zijn ook geen (semi)akoestische momenten die voor wat verzachting zorgen. Tel daarbij de experimenteerdrift en de veelal technische benadering bij op en je hebt met Private Suite geen album dat je even lekker wegluistert.

Op Hatching Tomb zijn er melodieuze progressieve stukken waar de uptempo stukken worden afgewisseld met stukken die meer doen denken aan Death ten tijde van Scavenger. Het is niet slecht maar je valt ook niet van je stoel af van verbazing. Op Patient#6 klinkt het al iets venijniger richting de post-black en valt beter een rode draad te ontwaren. Toch klinkt het allemaal vrij experimenteel, kunstzinnig en nog niet echt attractief. Het is alsof de muziek geen klik met de luisteraar weet te maken. Porta Formica neemt dan wel een lange semi-akoestische aanloop om in tegendraadse ritmes iets op te bouwen wat toegankelijk en duister tegelijk is. Mooie stukken worden afgewisseld met iets te technische stukken waardoor je niet echt het idee krijgt dat dit nummer een mooi geheel is. Een euvel dat het hele album parten speelt.

En als je het dan niet meer verwacht komt met Horizon Attached dan toch nog een heerlijk nummer voorbij. Hier worden zware, bijna sludge achtige stukken ingezet die afgewisseld worden met dromerige gaze stukken waarin een cleane stem doorbreekt. En dan ontstaat opeens wel een aanstekelijke mix omdat net als Patient#6 in dienst van het nummer wordt gespeeld. Dit is de post-metal die voor Devlsy aanknopingspunten biedt voor de toekomst. Dat de heren goede muzikanten zijn staat als een paal boven water. Private Suite heeft onnoemelijk veel keer opgestaan maar met uitzondering van het laatste nummer is desondanks de vonk niet overgesprongen. Dat heeft alles te maken met het experimentele, technische en complexe karakter van de muziek. Voor sommigen misschien heerlijk maar aan ondergetekende niet besteed. Dat betekent echter niet dat Devlsy een slechte band is. Met Horizon Attached laat Devlsy zien dat het met relatief eenvoudige middelen in staat is om mooie muziek te maken. Laten we hopen dat de band daarop voort borduurt.

Releasedatum: 03-11-2017 | Label: ATMF | Facebook

Tracklist:
01. Corridors
02. Hatching Tomb
03. Bring My Word
04. Patient#6
05. Porta Formica
06. Horizon Attached

Tags: , , , , , , , ,

FacebookTwitter