Cities of Mars – Temporal Rifts

Log, zwaar en monotoon
70/100

Cities of Mars is een band uit Gothenburg, Zweden. Ze maken echter geen death metal, waar de stad in het zwaardere circuit bekend om is geworden, maar een amalgaam van zowel doom, stoner als sludge.

Cities of Mars brengt ons terug naar 1971, wanneer de Sovjet-Unie een expeditie onderneemt naar de planeet Mars. Kosmonaut Nadia verdwijnt door het ruimtelijke geweld van de basis en zo strandt de KGB-agente op deze uitgestrekte planeet. De teksten gaan over de rode zee, zandstormen en vooral het leven dat zich diep onder het oppervlak van de planeet afspeelt. Dit concept hanteerde de band al bij de single Cyclopean Ritual (2015), de ep Celestial Mistress (2016) en krijgt nu dus een vervolg met dit debuutalbum Temporal Rifts. Op deze plaat staan vijf nummers die grofweg tussen de vijf en acht minuten klokken. De speeltijd houdt dus, voor een full-length, wat te wensen over, maar dat mag de pret niet drukken als we de schijf een luisterbeurt geven.

Afgetrapt wordt met Dark Doors Matter, Pt 1: Barriers. Het nummer is zwaar en log, alsof het ritme gevormd wordt door ritmische mokerslagen. Af en toe is er ruimte voor enkele speelse breaks, maar het tempo blijft vrij laag. Door de lyrics zou je wellicht wat sci-fi en fuzz-invoeden verwachten, maar Cities of Mars doet hier niet aan mee. Een gemiste kans, omdat je nu nauwelijks iets meekrijgt van het tekstuele concept dat de heren hanteren. Met de opvolgende nummers wordt hetzelfde recept geboden. 

De zang van Danne Palm is clean, maar bevat een rauw randje. Zijn manier van zingen komt geforceerd over, alsof hij aan de top van zijn kunnen zit. Palm zingt vrijwel constant met alle registers open, waardoor het voorgaande verder versterkt wordt. Het totale gebrek aan variatie in zijn stemgebruik maakt dat, naarmate het album vordert, zijn stem tegen gaat staan.

Ook de muziek kent weinig afwisseling. Het is allemaal zwaar, traag en in hetzelfde tempo. Na een aantal songs raak je als luisteraar een beetje verzadigd. Cities of Mars gooit met Children of The Red Sea gelukkig op het juiste moment het tempo een beetje omhoog. Ook bevat dit nummer een rustige passage, doeltreffende riffs, maar ook, helaas, een saai einde.

Afsluiter Caverns Alive begint met wat semi-akoestische klanken, maar kabbelt verder voort als een kraan die je vergeten bent dicht te draaien. Niet echt interessant dus. Nee dan liever Gula, a Bitter Embrace waar in ieder geval wat variatie in de zanglijnen zit en de band met goede riffs en een memorabel refrein komt. De jammerlijke opbouw van deze lp maakt van Temporal Rifts nog een gevoelsmatig behoorlijk lange zit.

Helaas is de conclusie dat wellicht de doorgewinterde doom/stoner fan hier wat mee kan, maar dat de rest dit album links kan laten liggen. Het is teveel van hetzelfde, op zowel muzikaal als vocaal vlak. Wat instrumentale passages, betere riffs, spacey geluiden die een voelbare connectie maken met de teksten, en vooral wat versnellingen met woede-uitbarstingen worden hier node gemist.

Cities of Mars maakt geen slechte muziek; het is best lekker om een nummer van op te zetten. Een heel album uitzitten is echter een ander verhaal. Volgende keer meer variatie jongens!

Releasedatum: 29-09-2017 | Label: Argonauta Records | Website

Tracklist:
01. Doors of Dark Matter, Pt 1: Barriers
02. Envoy of Murder
03. Gula, a Bitter Embrace
04. Children of the Red Sea
05. Caverns Alive!

Tags: , , , , , , , , , ,

FacebookTwitter