Carach Angren – Dance And Laugh Amongst The Rotten

Dans op de tonen uit het graf
88/100

Geinig weetje: in 2006 werd ik op Hyves (kennen we het nog?) toegevoegd door een onbekende metalband, die voorzichtig aan het teasen was met twee nummers van een eerste album. Dat album: Lammendam. De band: Carach Angren, in hun beginstadium, voordat de ster begon te stijgen. Inmiddels, 10 jaar en vier albums na Lammendam verder, mag de Limburgse band gerust tot de grote namen worden gerekend. Oké, de theatrale en symfonische aanpak gaat niet bij iedereen door de keel. Maar alles wat het trio doet, daar druipt de kwaliteit vanaf; van de albums tot de liveshows aan toe. En geef toe, een band die de Christenunie bang maakt doet iets goed.

Carach Angren staat er bekend om conceptplaten te maken. Dance And Laugh Amongst The Rotten is er een in de meest losse zin van het woord. De nummers vertellen geen doorlopend verhaal, maar een OUIJA-bord loopt als rode draad door de nummers heen. Het album is prima te volgen zonder de verhaallijn te kennen, maar verdieping in de teksten geeft altijd een extra laag. Voorganger This Is No Fairytale was realistisch, pikzwart en vol met horror en geweld. Op Dance And Laugh Amongst The Rotten bevinden we ons weer volop in de mysterieuze spookwerelden die we zo goed kennen. De muziek weerspiegelt dit. Er wordt meer met melodie gespeeld en niet langer is elk gaatje potdicht geplamuurd met blastbeats en orkestratie. Er is ruimte voor de symfonische elementen, die ditmaal meer dan ooit schitteren. We merken zelfs een paar refreinen op!

Hoewel de kenmerkende elementen van Carach Angren helemaal intact blijven, bevat het album een paar punten waaraan we merken hoe zeer de band gegroeid is. Het korte Pitch Black Box is het kortste nummer dat de band opnam, en dat geen interlude of intro is. Het nummer heeft een militaire stamp, met loodzware hoorns op de achtergrond, en wisselt die kracht af met piano en meer rechtlijnige coupletten. Op opener Charlie speelt men met krassende violen en onheilspellend geestesgekrijs. Song For The Dead is een trage wals, zonder in black metal tempo’s te vervallen. Het nummer sleept, en zet een sfeer neer van heb ik jou daar. Ondenkbaar op voorgaande platen, logisch op deze.

Dan de orkestratie, die verdient een paragraaf voor zichzelf. Het is wat Carach Angren differentiëert van zoveel bands die hetzelfde proberen te doen. We kunnen gerust stellen dat de bijdragen van Clemens ‘Ardek’ Wijers de band naar een hoger niveau tillen. Niet voor niets wordt de man gevraagd door grote namen als Ex Deo en Peter Tägtgren (tevens producer van het album) om hun muziek van orkestratie te voorzien. Soms onheilspellend, soms hels krassend alsof de geesten zelf uit je speakers komen. De grootste vergelijking die we kunnen trekken is ongetwijfeld Septicflesh, wiens orkestratie ook van hoog niveau is, en even veel meedraagt aan de sfeer. Carach Angren is wat traditioneler, waar Septicflesh wat meer modern klassiek is, maar beide aanpakken werken. Zo is John Francis Coghlan een nummer dat gedragen wordt door de orkesten, episch en meeslepend, op een wiegend tempo, dat qua grandeur bijna aan het werk van Hans Zimmer of John Williams doet denken. Daartegenover staat een hard nummer als Blood Queen, met een bijna punkriff en een sinister orkestraal middenstuk dat doodenge beelden oproept voor je geestesoog.

Toch zal Dance And Laugh Amongst The Rotten een album zijn dat voor velen hate-it-or-love-it zal zijn. De productie is zacht, in tegenstelling tot de vrij harde mix die de band eerder hanteerde. Daardoor komen de nuances in orkestratie, gitaar en dynamiek wel veel beter naar voren. En het tempo ligt een stuk lager. Het klinkt niet helemaal als de Carach Angren zoals we die kennen. Maar dat is geen probleem, want hier staat een band die durft te experimenteren en de grenzen van hun sound op wil zoeken en oprekken. Dit album klinkt als een klok, maar vergt wel wat meer luisterbeurten om hem te doorgronden. Neem die tijd in het donker, met kaarslicht, en de teksten erbij, en bid dat je nog in slaap valt die nacht…

Releasedatum: 16-06-2017 | Label: Season Of Mist | Website

Tracklist
01. Opening
02. Charlie
03. Blood Queen
04. Charles Francis Coghlan
05. Song For The Dead
06. In De Naam Van De Duiven
07. Pitch Black Box
08. The Possession Process
09. Three Times Thunder Strikes 

Tags: , , , , , ,

FacebookTwitter