Black Messiah – The Walls Of Vanaheim

Verovering der vikingen
85/100

Black Messiah is binnen de folk metal geen onbekende meer. De band rondom zanger/gitarist/violist Zagan draait al bijna 25 jaar mee en leverde een paar prima albums af, waarvan laatste worp Heimweh alweer uit 2013 stamt. In de tussentijd is de halve band uit de drakkar gestapt en trekt Zagan met vier nieuwe strijders het veld op. Walls Of Vanaheim is een vervolg op het in 2009 verschenen The First War Of The World en verhaalt over de oorlog tussen de Aesir en de Vanir en hoe de twee uiteindelijk één stam werden. Bracht eerder deze maand Vintersorg het tweede deel van een tweeluik uit, nu doen de Duitsers hetzelfde.

Meteen even het opvallendste aan deze plaat benoemen: regelmatig worden de nummers onderbroken door spoken word interludes die het verhaal uit de doeken doen. In het Engels, voor de verstaanbaarheid. Op zich een prima keuze, gezien het concept, maar de flow wordt wel steeds onderbroken. Het album loopt ook prima zonder die nummers, dus voel je vrij te skippen.

Of het een bewuste keuze of een gevolg van de wisselingen in de band is laten we in het midden, maar Walls Of Vanaheim is een pak epischer dan zijn voorgangers. De viool van Zagan vlecht zich een weg door de keyboards met koren en synths, en dat maakt het nog altijd zeer folky, maar een nummer als Wildsau is hier niet te vinden. Bij vlagen doet die mix zelfs even aan Rhapsody denken. Mime’s Tod levert meteen al diverse hoogtepunten, met dramatische melodieën en een prima huwelijk tussen metalwoede en catchy melodieën. Dat levert een heroïsch album op, met woeste strijdliederen voor stoere strijders.

De teksten zijn 50/50 in het Duits en het Engels. Het Engels past bij de verstaanbaarheid van het concept, maar Duits past veel beter bij de band zelf. Echte missers merken we niet, hoewel Mime’s Tod, Mit Blitz Und Donner en het met power metalzang opgeleukte Satisfaction And Revenge in meer dan positieve zin opvallen. De afsluiter A Feast Of Unity is een lange, epische track die de midtempo black metal-elementen in het begin geleidelijk aan vervangt door power metal-invloeden, vooral in de gitaarmelodieën en de drums. Het werkt toe naar een episch einde en heeft een sfeer van grandeur over zich heen. De screams van Zagan zijn ruw en verstaanbaar. Jammer van de fade-out, waardoor de verwachtingen niet helemaal worden ingelost. Het album eindigt ook met een fade-out, na vijf minuten instrumentale muziek. Hoewel de afsluitende melodie erg gaaf is wordt hij nét iets te vaak herhaald.

Ondanks het wat zwakke einde is Walls Of Vanaheim best een puik plaatje geworden. Zeker de eerste helft tot aan de titeltrack bevat louter sterk werk en ook de latere nummers doen daar eigenlijk niet voor onder, ondanks dat ze soms wat slepen. De nummers zijn allemaal wel lang, en dat werkt soms tegen, maar tegelijkertijd biedt de band ook veel aan in die minuten.

Terugkijkend op de discografie is Walls Of Vanaheim het eerste album van Black Messiah dat je meteen bij de strot pakt en niet meer loslaat. De hand wordt wel wat moe en de grip losser, maar helemaal los? Oh nee. Dus iedereen die Korpiklaani en Ensiferum niet meer te happen vindt: verplichte luisterkost hiero! Er is wel degelijk nog goede folk/viking metal te vinden, zo blijkt. 

Releasedatum: 03-07-2017 | Label: Trollzorn Records | Facebook

Tracklist:
01. Prologue – A New Threat
02. Mimir’s Head
03. Father’s Magic
04. Mime’s Tod
05. Call To Battle
06. Die Bürde Des Njord
07. Satisfaction And Revenge
08. The March
09. The Walls Of Vanaheim
10. Decisions
11. Mit Blitz Und Donner
12. The Ritual
13. Kvasir
14. A Feast Of Unity
15. Epilogue – Farewell

Tags: , , , ,

FacebookTwitter