Being As An Ocean – Waiting For Morning To Come

Gevoelig en weldoordacht
80/100

Luisteren we nu naar post hardcore, metalcore of eerder een intens donkere vorm van pop? Being As An Ocean laat zich duidelijk niet in een hokje proppen en gaat al jarenlang lekker zijn eigen gang; hierop is Waiting For Morning To Come allesbehalve een uitzondering. De gevoelige tracks zijn opnieuw raak, maar ditmaal is de wanhoop die wordt uitgeademd het voornaamste wapenfeit waarmee de band ons om de oren slaat.

Being As An Ocean is een beetje een vreemde vogel, een bastaard, een grijs ganzenkuiken tussen de witte eendjes die regelmatig met hen op de bill prijken. Zo staan ze begin december in de Amsterdamse Melkweg, samen met Stick To Your Guns. Waar STYG hard, snel en net zo hardcore als metal is, klinkt Being As An Ocean langzamer, conceptueler en alleen bij momenten nog lomp. Om over de verschillen met Thy Art is Murder en Miss May I (waarmee ze eerder dit jaar nog het podium deelden in Nijmegen) nog maar te zwijgen.

Being As An Ocean is bovenal lekker zichzelf en juist daarom de reden waarom zoveel bands binnen de core-scene samen met hen op de poster willen staan. Hun sound is compleet anders en daarom trekt het niet alleen de moshende core-knapen aan, wat ook de andere bands de kans biedt eens wat nieuwe zieltjes te winnen.

Dat record label Equal Vision hier niet meer van zal meeprofiteren danken ze aan het feit dat Being As An Ocean eerder dit jaar besloot om zelf het album uit te brengen. Dit nadat onenigheid met het label ervoor had gezorgd dat gitarist Tyler Ross uiteindelijk de beslissing nam om dan maar zelf de albumrechten over te nemen. Nadat de plaat eerder op 8 september j.l. werd uitgebracht, komt het nu nogmaals tot een release; ditmaal onder de vleugels van Impericon Records.

Was Being As An Ocean de plaat die hen definitief het moderne geluid gaf wat ze vandaag de dag hebben, met Waiting For Morning To Come zijn de heren nog verder deze eigen weg ingeslagen, waarbij het eerder verhalende karakter is ingeruild voor een meer onheilspellend aspect.

De vierde release van Being As An Ocean is een ode aan de gedachten die ons ’s nachts wakker houden. De koortsdromen die voorkomen dat we eindelijk in een diepe slaap geraken: eB thaT srewoP ehT (inderdaad ´The Powers That Be´, maar op plaat zijn zowel de titel als de muziek achterstevoren erop gezet), de gedachten die ons kwellen wanneer de wereld zijn ogen sluit (“What if I’m not strong enough? What if I’m not good enough?” op Black Blue) en de treurnis die ons bang maakt voor een volgende dag (het volledig instrumentale Pink & Red).

Het maakt van Waiting For Morning To Come niet per se een opbeurend werk om naar te luisteren, hoewel Thorns, wat in eerste instantie niet echt fleurig klinkt, met het herkenbare “We are your friends” van Justice vs. Simian toch de mondhoeken weet op te krullen. En ook Dissolve, met een intro die eerder aan Richard Marx’s Right Here Waiting doet denken, biedt een streepje licht aan het einde van een verder donkere tunnel.

Being As An Ocean maakt dat het eigenlijk wel prima is om in deze duisternis te verblijven. Ze stellen ons op deze manier gerust zonder ons te knuffelen, doen ons pijn zonder ons te slaan, weigeren ons te verwarmen, zonder dat we het nou echt koud hebben. Waiting For Morning To Come is een conceptueel album geworden, dat tijdens de eerste keer luisteren misschien niet volledig tot zijn recht komt, maar iedere keer dat je ‘m daarna opzet weer wat nieuwe inzichten prijsgeeft. En je opnieuw doet luisteren. En opnieuw. En opnieuw.

Releasedatum: 03-11-2017 | Label: Impericon Records | Facebook

Tracklist:
01. Pink & Red
02. Black & Blue
03. Floating Through Darkness, They Seemed To
04. Glow
05. And Fade Away When Morning Came
06. OK
07. As Though Each Of My Problems Would Slip Away
08. Dissolve
09. Thorns
10. eB tahT srewoP ehT
11. Suddenly, I Was Alone
12. Blacktop
13. I Saw Before Me, A Bright Red Light, And Silently I Stood
14. Waiting For Morning To Come

Tags: , , , , , , ,

FacebookTwitter