Apocalypse Orchestra – The End Is Nigh

Memento mori...
88/100

Rechtstreeks en kakelvers uit Zweden krijgen we bij Ragherrie weer een nieuw fijn hapje aangeleverd: dit keer is de plaat The End Is Nigh van Apocalypse Orchestra, een vijfkoppige band uit het Zweedse stadje Gävle. Het vijftal maakt een eigenzinnige mix tussen middeleeuwse muziek, folk en doom metal en ze hebben sinds hun oprichting in 2013 al behoorlijk wat clubs afgelopen om hun muziek ten gehore te brengen. Leuk feitje: ook al is dit pas het debuutalbum van Apocalypse Orchestra, de band heeft reeds enkele liveoptredens met het Gävle Symphonic Orchestra mogen geven. Deze performances zijn geen slappe hap: spectaculaire lichtshows, vuurwerk en acteurs worden gebruikt om een heuse act neer te zetten. De vraag is nu natuurlijk of Apocalypse Orchestra op plaat net zo overtuigend overkomt.

Zodra de eerste noten van opener The Garden Of Earthly Delights klinken, wordt de luisteraar meteen achthonderd jaar terug in de tijd geworpen. Het bijna negen minuten durende nummer verenigt hedendaagse klanken van raggende, slome gitaarpartijen en prettig drumwerk met ouderwetse en zeer uiteenlopende instrumenten, zoals de hurdy gurdy, de doedelzak, de cittern, de lier en de mandolien. De clean vocals van Erik Larsson, in combinatie met het krachtige achtergrondkoor dat verzorgd wordt door de rest van de bandleden, doen sterk denken aan bands als Ensiferum, Wintersun en Caladan Brood. Bijzonder is dat Apocalypse Orchestra hun eigen creativiteit hebben samengesmolten met melodieën die uit de twaalfde eeuw stammen én dat het achtergrondkoor is opgenomen in de historische Sailor’s Church in Gävle.

Wanneer we naar de tracklist kijken wordt meteen duidelijk dat het gehele album totaal in middeleeuwse sferen is gevangen. Zo beschrijft opvolger Pyre de gruwelijkheden van de brandstapel (“wrongfully accused, so many deaths in vain”), iets dat extra benadrukt wordt door zowaar de enige screams op het album, die de nare sfeer extra indrukwekkend maken. Kenmerkend is dat ook Pyre zich karakteriseert door hetzelfde langzame, slepende tempo aan te houden als op het vorige nummer. Dit blijft een trend, al wisselen de songs af tussen vierkwartsmaten en driekwartsmaten.

The Flaggelant’s Song ontzegelt het derde nummer op de plaat en opent met het zeer bekende laatste vers van de Dies Irae, ook wel ‘Het Laatste Oordeel’ genoemd: “Pie Jesu Domine, dona eis requiem”. Het is zeer interessant dat Apocalypse Orchestra ervoor gekozen heeft om deze tekst te gebruiken, aangezien de woorden worden beheerst door angst en huiver voor Gods laatste oordeel over de overledenen (om die lugubere reden niet vaak meer uitgevoerd in de eigentijdse uitvaartliturgie). Op deze song bezingen de Zweden het lot van de geselbroeders, die van de dertiende tot de vijftiende eeuw door het land trokken en zichzelf in het openbaar geselden om zo om Gods barmhartigheid te smeken (overigens niet te verwarren met de hilarische scene uit Monty Python and The Holy Grail).

Ook The Great Mortality is een noemenswaardig nummer op deze plaat. De lijzige maar melodieuze intro wordt ondersteund door de imposante vocale range van Larsson; de song gaat in op het fenomenaal hoge sterftecijfer tijdens de donkere middeleeuwen. De donderende blastbeats die rond 04:10 hun intrede doen onderstrepen het dreigende geweld van deze zwarte bladzijdes uit de geschiedenis.

To Embark biedt ons tegen het einde van de plaat een korte adempauze, met deuntjes en riedeltjes die uitermate geschikt zijn voor Keltfest of Castlefest, maar wees voorzichtig: adem de met builenpest gevulde lucht niet te diep in en laat je niet verleiden om even weg te dromen, want afsluiter Here Be Monsters pakt het geweld voor de laatste keer op en dompelt ons voor de laatste tien minuten onder in de huiveringwekkende ambiance (“widows to be, they cry and moan, here be monsters). We worden achtergelaten met een onheilspellend gevoel wanneer het album na een uur tot stilstand komt.

Eerlijk is eerlijk: de combinatie van slome, slepende doom en de normaal behoorlijk opzwepende folk is even wennen, maar toch is het een eersteklas samenspel. De vocalen van Larsson, het geniale gitaar- en drumwerk, gemixt met het kippenvel bezorgende achtergrondkoor en de ouderwetse, middeleeuwse instrumenten: het klopt gewoon. The End Is Nigh is een absolute aanrader voor de luisteraar die weer eens wat anders wil dan de standaard vrolijke en prikkelende folkdeuntjes en die op zoek is naar diepgang en historische waarde. Het kruipende tempo kan gaan irriteren bij de mensen die de voorkeur geven aan uptempo metal, maar ook dit is een kwestie van acclimatiseren. Hoewel het album de lugubere naam The End Is Nigh draagt, menen de Zweden dat dit pas het begin is… Wij kijken uit naar meer!

Releasedatum: 12-05-2017 | Label: Despotz Records | Website

Tracklist:
01. The Garden of Earthly Delights
02. Pyre
03. The Flagellant’s Song
04. Exhale
05. Theatre of War
06. The Great Mortality
07. To Embark
08. Here Be Monsters

Tags: , , , , ,

FacebookTwitter