Amenra – Mass VI

Verslaafd aan ellende
92/100

Het weer slaat om, de duisternis valt. In de verte hoor ik een engel schreeuwen, op datzelfde moment kletteren er tientallen vogels uit de lucht. Morsdood en bloedrood, op het trottoir. Een hond blaft, het klinkt angstig, geen kwaad, maar angst. Waarnaar? Dat weet niemand, het ongewis is angstaanjagend. De wind begint op te trekken, stormachtig, druilerig en eenzaam. Donder verwijdt de zon haar stralen, bliksem danst door hemels spel van onweer. Waar bevind ik me? Ik vraag het me af, de sfeer bedrukkend. Het grijpt naar mijn keel. Opeens is alles stil. De angst verlaat me, maar de sfeer beklijft. Het is rustig, voor nu. Het volgende nummer staat klaar om geluisterd te worden. Ben ik klaar om dit hels geweld nog eens mee te maken? Zeker, het is een drug: de drug die Amenra heet.

Amenra moet bij menigeen al bekend zijn. De Belgen zijn al enkele jaren de wereld een stukje donkerder aan ’t maken met heftige doom en sludge, en beklemmende krijsen. Met de nodige uitstapjes naar akoestische nummers die al even verdorven zijn als hun grote boze doom broers. Als ellende alsook prachtige misère een naam had, heette het Amenra. Wat vreemd is, aangezien de gelijknamige Egyptische God niet stond voor duisternis en ellende. Een combinatie van de schepper en de zon. Veel positiever dan dat is menig God niet. Elke plaat van deze mannen is weer een interessante reis in de ziel van zanger Colin H. van Eeckhout, maar ook in de noodzaak van muziek als verwerkingsmechanisme. Toch klinkt Mass VI nog wat persoonlijker dan de vorige albums. Met name doordat de nummers aan elkaar verweven zijn door gesproken poëtische passages. Het geeft de plaat een fragiele sfeer, ondanks het helse gitaargeweld. Ook zingt Colin meer op deze plaat, in zijn eigen dromerige stijl, zoals op het nummer Plus Près de Troi. Ik neem aan dat dat de overblijfselen zijn van zijn soloproject genaamd CHVE. Het komt in ieder geval de sfeer van de band ten goede.

Heel wat nieuws onder de zon dus. Maar voor de fans van het eerste uur: geen paniek! De krijs van Colin is nog steeds aanwezig. De gitaren zijn nog steeds ontzettend laag gestemd. De drums voelen weer als een donderslag bij heldere hemel, een mooi voorbeeld is het eerste nummer Children of the Eye. Dat de frontman meer is gaan zingen draagt iets bij aan de muziek, het breekt niets af. Wat in de intro verteld werd, was een verhaal dat in me opkwam tijdens het luisteren: deze plaat laat muziek horen die naar je keel grijpt, muziek die aandacht van je eist en deze ook pas terug geeft als het nummer is afgelopen. Het is een intense reis, maar je wil er niet mee stoppen. Dát is de kracht van Mass VI.

Releasedatum: 20-10-2017 | Label: Neurot Recordings | Website

Tracklist:
01. Children of the Eye
02. Edelkroone
03. Plus Pres de Toi
04. Spijt
05. Solitary Reign
06. Diaken

Tags: , , , , ,

FacebookTwitter