Old Forest – Dagian

Een plaat om even te laten bezinken
77/100

Het Engelse Old Forest is misschien het meest bekend als één van de vele projecten van James “Jaldaboath” Fogarty (ex-The Meads of Asphodel, Ewigkeit, Jaldaboath, The Bombs of Enduring Freedom, enzovoort). Overigens zijn lang niet al die bands even succesvol gebleken. Met Old Forest maakt “Kobold” (want dat is de alias die Fogarty in dit geval gebruikt) rauwe black metal met een heidense insteek. Dagian is het derde album van de band, die tussen 2001 en 2007 inactief was. In de eerste periode (1998-2001) verschenen één demo en één album. Sinds de heroprichting is de band echter een stuk productiever geworden, getuige een handvol EPs, demo’s, compilaties en, Daigan meegerekend, twee full-lengths.

Met slechts vier tracks, die allen tussen de tien en zestien minuten duren, krijgen we hier geen radiovriendelijke metal voorgeschoteld. In tegendeel: de muziek op Dagian is ongepolijst, langdradig, belast met een bijzonder matige productie, en door dit alles ronduit ontoegankelijk. Toch heeft de plaat wel degelijk een bepaalde charme, die zich niet direct openbaart en lastig in woorden te vangen blijkt. De rauwe randjes, folky keyboardpartijen, de echoënde cleane (achtergrond)zang én de rauwe strot van Fogarty himself – het geheel intrigeert, ondanks (of misschien juist dankzij?) de vlakke productie, waardoor alles “veraf” klinkt.

Dagian is wel een plaat die veel eist van de luisteraar. De afsluitende track, Neaht, is bijvoorbeeld een vage noisy trip van ruim een kwartier. Ook de andere tracks hebben zo hun “moeilijke” momentjes, waarmee de band de aandacht van een boel luisteraars zal verliezen. Veel wordt goedgemaakt door de opgeroepen sfeer, die behoorlijk beklemmend en bezwerend is. Soms is het bijna shoegazy/post-black metal-achtig, op andere momenten hoor je weer vaag invloeden van bijvoorbeeld Primordial terug op Dagian – met name de “theatrale” voordracht van de cleane vocalen doet soms in de verste verte denken aan Alan “Nemtheanga” Averill, bijvoorbeeld op Morwen en Non.

Na één luisterbeurt neigden we naar het geven van een lage score. Muzikaal is het op het eerste gehoor immers allemaal een beetje krachteloos, niet bijster origineel en vlak. Na de plaat nog een keer of vijf, zes gehoord te hebben, komen we daar toch wel een beetje van terug en zijn we een stuk genuanceerder in ons oordeel. De opgeroepen sfeer, het “trance-opwekkende” karakter van de songs (en de plaat als geheel) doen ons bij nader inzien zelfs besluiten de plaat een aanmerkelijk hogere score te geven. Met daarbij dus één kanttekening: dit is muziek waar je lang niet iedereen blij mee kunt maken en waar je echt voor in de stemming moet zijn. Daigan moet even goed bezinken. De plaat beluisteren met een (goede) koptelefoon is bovendien een pre.

Releasedatum: 11-01-2016 | Label: Avantgarde Music | Facebook

Tracklist:
01. Morwian
02. Non
03. Tweoneleoht
04. Neaht

Tags: , , , , , , , , , , , , ,

FacebookTwitter