Moonsorrow – Jumalten Aika

Verscheurende schoonheid
94/100

Neen, het is geen flauwe éénaprilgrap. Op 01-04-2016 verschijnt er eindelijk, na vijf jaar wachten, een nieuw album van de Finse band Moonsorrow. Jumalten Aika (‘tijdperk van de goden’) is de titel van dit heerlijke album, dat ongetwijfeld in menig jaarlijstje zal opduiken in december. Bijzonder knappe muziek van een band die nooit teleur stelt, en bovendien een plaat waarvoor wij graag een blik én nog een navulverpakking superlatieven opentrekken.

Duister, episch, groots, melancholisch en bij vlagen kil – de muziek van Moonsorrow is ook nu weer even veelzijdig als boeiend. Dit zevende album (de opvolger van Varjoina kuljemme kuolleiden maassa uit 2011) is daarop geen uitzondering. Hoewel de band in de loop der jaren een duidelijke progressie heeft doorgemaakt, is dat op een vrij geleidelijke en natuurlijke manier gegaan. Jumalten Aika is simpelweg de volgende stap in de muzikale reis van de Finse Sorvali-neven en hun bandmaats. Alle gebruikelijke elementen zijn weer (in iets andere verhoudingen) aanwezig en het eindresultaat van deze mix klinkt bijzonder samenhangend en klopt van begin tot eind als de spreekwoordelijk bus. De wortels van de band liggen nog altijd stevig verankerd in de black metal, opvallend genoeg zijn de folk-invloeden deze maal (weer) rijkelijk aanwezig, overigens zonder “blij” of “hoempa-achtig” te worden – iets wat in het verre verleden nog wel eens het geval was. Het opgetrokken gordijn van sfeer is heerlijk en maakt dat deze plaat nóg sterker is dan de som der delen.

Press_Photo_01

De oergrom van Ville Sorvali wordt afgewisseld met (en soms: bijgestaan door) epische koorzang, het gitaarwerk en de drums zijn op een aangename manier kil en opzwepend. Waar nodig wordt het geheel overgoten door een smaakvol toetsensausje. Direct vanaf de dreigende intro van de titeltrack, grijpt Jumalten Aika luisteraars bij de strot. Loslaten? Geen denken aan! Moonsorrow is een band die vaak lang van stof is. Wat heet: de kortste song op dit album is het zeven minuten durende Suden Tunti. Hoewel het album ruim 67 minuten duurt, vliegt die tijd, dankzij de ruimschoots aanwezige afwisseling, in een oogwenk voorbij. De vijf composities krijgen de ruimte om te ademen en er wordt uitgebreid de tijd genomen voor opbouw in de nummers en bezwerende akoestische passages. Na meerdere luisterbeurten vallen steeds weer nieuwe subtiele touches in de muzikale tapisserie op, waarmee je langzaam maar zeker ten volle gaat beseffen hoe ontzettend knap dit veelzijdige album in elkaar zit. Zwakke plekken zijn dan ook in geen velden of wegen te bekennen.

De band zelf vergelijkt de plaat met een jagende wolf: rondcirkelend om onverwachts toe te slaan en een prooi te verscheuren. Een metafoor waar wij mee kunnen leven, want de heerlijk agressief-hakkende black metalpassages contrasteren prachtig met dreigende ingetogen folky passages. Mimisbrunn is daarvan een perfect voorbeeld; de epische vergezichten die heerlijk ruw worden verstoort door galopperende drums en gitaarwerk om van te watertanden. Afsluiter Ihmisen aika (Kumarrus pimeyteen) is eveneens een perfecte illustratie van de brille van Moonsorrow, al zouden we in dat kader eigenlijk alle vijf de songs kunnen bespreken, want er staat geen slechte noot muziek op dit schijfje. Dit is simpelweg een bijzonder sterk album waar wij geen genoeg van kunnen krijgen. Fans van Moonsorrow kunnen Jumalten Aika dan ook blind aanschaffen. Kippenvel krijg je er gratis bij – dit is Moonsorrow in optima forma.

Releasedatum: 01-04-2016 | Label: Century Media Records | Website

Tracklist:
01. Jumalten aika
02. Ruttolehto/Päivättömän päivän kansa
03. Suden tunti
04. Mimisbrunn
05. Ihmisen aika (Kumarrus pimeyteen)

Tags: , , , , , , , , , , , ,

FacebookTwitter