Dyscordia – Words In Ruin

Pittig potje progressieve power metal
80/100

Even voorstellen: Dyscordia is een in 2010 opgerichte Belgische groep, die een smakelijke vorm van progressieve (power) metal maakt. Bijna exact drie jaar na debuutplaat Twin Symbiosis verschijnt nu met Words In Ruin het tweede werkstuk van de formatie uit Kortrijk. Het is onze eerste kennismaking met de band, dus we gaan er eens goed voor zitten.

En daar krijgen we geen spijt van! Hoewel Dyscordia het wiel niet opnieuw uitvindt – wat de band overigens ook niet pretendeert – is de uitvoering wel bijzonder sterk. Words in Ruin is een lekker lijvig plaatje met een speelduur van ruim 52 minuten, exclusief de bonus track – daarover later meer. Hoewel alle songs eenzelfde sfeertje hebben, een element dat als een rode draad door het album loopt, zijn de songs onderling divers en interessant genoeg om luisteraars aan de stereo gekluisterd te houden, ook na meerdere luisterbeurten. Het budget voor deze release zal (met aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid) niet heel hoog zijn geweest, desondanks klinkt het eindresultaat prima. Vooral het (lead)gitaargeluid weet te bekoren, en er komen een aantal zeer smaakvolle solo’s voorbij, zoals halverwege Chthonic Star, die ons vrolijk stemmen.

Dyscordia-promopic

De heren van Dyscordia weten duidelijk hoe ze een nummer moeten schrijven. Het instrumentale fundament staat als een huis en qua vocalen beschikt Dyscordia over een flink aantal verschillende smaken. Van stadionrock-achtige vocalen, via grunts en gelaagde samenzang tot onvervalste power metal-uithalen; het komt allemaal voorbij op dit schijfje en wordt zonder uitzondering goed uitgevoerd. Over de muzikale stijl zijn wij eveneens zeer te spreken: de muziek heeft zeker een progressief randje, maar voor overbodig notenfetisjisme hoeven we geen seconde bang te zijn. De songs zijn niet overdreven lang (vaak zijn ellenlange saaie composities een probleem bij bands die als ‘progressief’ te boek staan) en lekker to the point. Het album bevat bovendien voldoende power metal-achtige partijen, waardoor Words in Ruin een energieke, haast opgewekte, indruk achterlaat, zelfs tijdens rustige passages op songs als Words of Fortune of het door akoestische gitaar gedragen Sacred Soil of Souls.

Als extraatje krijgen we nog een aangename en geslaagde versie van Sonata Arctica-klassieker My Land. Dyscordia nam dit nummer op voor een compilatie-album (waar bijvoorbeeld ook Xandria, Stream of Passion en Van Canto aan bijdroegen) en hoewel het qua sfeer redelijk dicht bij het origineel blijft, is deze cover (inclusief grunts!) zeker de moeite waard en een leuke toevoeging aan het toch al sterke geheel. Words in Ruin is een prima en bijzonder doeltreffend album met voldoende afwisseling. Een lekker plaatje om vrolijk van te worden: progressief zonder dat het een doel op zich wordt én met voldoende pit.

Releasedatum: 05-03-2016 | Label: Road Mark Productions | Website

Tracklist:
01. Templum Creationis
02. Harlequin’s Grief
03. Bail Me Out
04. Reveries
05. A Perfect Day
06. Never Will
07. Sacred Soil of Souls
08. The Masquerade
09. Chthonic Star
10. Words of Fortune
11. My Land (Sonata Arctica cover)(Bonus Track)

Tags: , , , , , , , , ,

FacebookTwitter