Dark Tranquillity – Atoma

Sfeervol en smaakvol
79/100

Hoera! Dark Tranquillity viert dit jaar haar zilveren jubileum. In die 25 jaar (we laten de twee jaartjes als Septic Broiler voor het gemak even buiten beschouwing…) brachten de Zweden een aantal toonaangevende platen uit, die de ‘Gothenburg’-stijl binnen de melodic death metal mede hebben helpen vormen. Na jarenlang geopereerd te hebben in een bijzonder stabiele bezetting, verliet lid van het eerste uur Martin Henriksson (bass, voorheen ook gitaar) eerder dit jaar de band. Zijn vervanger, Anders Iwers (Ceremonial Oath, ex-In Flames) plukt tegenwoordig aan de snaren. Het nieuwste product van de dadendrang van de band heet Atoma en is bijzonder smaakvol. 

Waar andere bands na al die jaren misschien wat gas terug zouden nemen of op hun lauweren zouden gaan rusten, geeft Dark Tranquillity onverminderd gas. Met dit elfde studio-album laat de groep zien dat het heilige vuur – zelfs na al die jaren – nog niet gedoofd is. De kille vibe van een aantal van de recente voorgangers is ingeruild voor een warmere (maar zeker niet minder duistere!) sound. Dat is zowel een voor- als een nadeel. De emoties achter de muziek komen nu prima voor het voetlicht, maar dit gaat soms wel ten kosten van ongebreidelde agressie. Toch bevat Atoma voldoende venijn om te vermaken.

Wat direct opvalt is de dynamiek en het daaraan gekoppelde oog voor detail. Naast stevig en smeuïg gitaargeweld is er ook plaats ingeruimd voor dromerige toetsenpartijen die songs als titeltrack Atoma een duister en mellow karakter verlenen en op andere momenten een melodieuze touch verlenen aan de muziek. Frontman Mikael Stanne mag, tussen het spuwen van zijn gal door, ook regelmatig zijn cleane zangstem laten horen, wat zorgt voor wat extra afwisseling. Het gaspedaal wordt regelmatig diep (maar nergens écht tot de bodem) ingetrapt en daardoor heeft Atoma, ondanks de gemaakte productiekeuzes, voldoende pit en energie om interessant te zijn – en blijven, ook na meerdere luisterbeurten.

press_photos_06

‘Sfeer’ is het toverwoord op Atoma. Iedere song heeft een eigen karakter en hoewel de songs geen instant-oorwurmen zijn, zit de muziek erg sterk en knap in elkaar. Met openingstrack Encircled pakt de band de luisteraar direct bij de kladden; gevoelig, complex en toch vol energie. Het is een formule die op meerdere tracks herhaald wordt, steeds op een weer net wat andere manier en met net andere nuances. Hoewel de plaat nergens vervalt in simpel rechttoe-rechtaan beukwerk, is er met enige regelmaat wel een lekker doorrammelend riffje te bespeuren om de haartjes te doen wapperen.

We krijgen hier geen opgewekte of lichtverteerbare plaat voorgeschoteld; het is een album dat je even dient te laten bezinken. Pit heeft de muziek ruim voldoende, maar het zijn vooral de melancholische ondertonen die bijblijven. Het album klinkt tegelijkertijd fris en vertrouwd en hoewel het zeker niet het allerbeste Dark Tranquillity-album ooit is, is het wel een bijzonder vermakelijk werkje van deze melodeath-grootmeesters. In hoeverre de recente line-up wisseling er debet aan is, laat zich lastig raden. Dark Tranquillity musiceert anno 2016 met de bevlogenheid van een stel jongen honden, en weet dit te koppelen aan de jarenlange ervaring van muzikanten die gepokte en gemazeld zijn binnen de scene. Het sfeervolle en smaakvolle resultaat hiervan is Atoma en het mag er zijn!

Releasedatum: 04-11-2016 | Label: Century Media Records | Website

Tracklist:
01. Encircled
02. Atoma
03. Forward Momentum
04. Neutrality
05. Force of Hand
06. Faithless by Default
07. The Pitiless
08. Our Proof of Life 
09. Clearing Skies
10. When the World Screams
11. Merciless Fate
12. Caves and Embers

 

Tags: , , , , , ,

FacebookTwitter