Architects – All Our Gods Have Abandoned Us

Muzikale architecten leveren meesterwerk af
90/100

Het menselijk bestaan wordt bij wijlen gekenmerkt door de behoefte om zichzelf te blijven overtreffen. Zo is het geen gemakkelijke taak om jezelf te overstijgen wanneer je wereldkampioen voetbal bent geworden, is het lastig je vrienden te overbluffen wanneer je een (naakt)model hebt gedate en is het ook erg lastig om een bijna perfect album voorbij te streven. Het Britse Architects stond ook voor de semi-onmogelijke taak om Lost Forever // Lost Together te overschreeuwen met een langspeler waarmee ze nóg meer hun gouden stempel op de metalcore-scene kunnen drukken. Voila, nu is hier dus All Our Gods Have Abandoned Us en het is ze godverdomme nog gelukt ook!

In maart werd het grote publiek al getrakteerd op A Match Made In Heaven dat ons al kijkje in de keuken gunde van hetgeen dat komen zou: een pittig melodieus monster ingekleurd door erg sterke songwriting. Wie bang was dat het enkel een bevlieging zou betreffen werd door Gone With The Wind uit deze droom (nouja, eerder nachtmerrie) geholpen. Op dit nummer weet het vijftal het beste van beide werelden te combineren: als een ware Harvey Dent worden snoeiharde en gevoelige passages afgewisseld, uiteraard gestut door het veelzijdige zang-, schreeuw- en ‘blegh’-werk van frontman Sam Carter. Deze afwisseling is hetgeen metalcore tot een niche maakt en het tevens van zijn ‘hate it or love it’ imago voorziet. Maar het is echter wel dermate kundig uitgewerkt dat ’t zelfs voor de doorgewinterde hater moeilijk is om vast te blijven houden aan diens vastgeroeste standpunt.

En daags voordat het album het levenslicht zag was daar ook nog eens Downfall, inmiddels de derde vrijgegeven productie en wederom een track die bol staat van sfeervolle metalcore van melodieuze snit, verrijkt met uitgesponnen gitaarstukken.

”We are beggars. We are so fucking weak!”: met albumopener Nihilist geeft All Our Gods Have Abondoned Us je niet echt de kans om het slaapzand uit de ogen te wrijven. Als een ware sloopkogel ramt de track je gehoororgaan binnen, om vervolgens halverwege ook zijn gevoelige kant uit de doeken te doen maar vervolgens ook weer naadloos over te vloeien in de eerste breakdown van de plaat. Een binnenkomer van jewelste, het equivalent van een schop in je kloten zonder enige vorm van waarschuwing. Met Deathwish wordt vervolgens aangetoond dat de band nog steeds beklijvende songs neer weet te pennen met een hoog meeschreeuw-gehalte. Live gaat deze het vast en zeker goed doen!

Wat volgt is een album dat in feite tegen perfectie aanschuurt. Van The Empty Hourglass tot aan het afsluitende Memento Mori, hebben we bij Ragherrie vrijwel niets te klagen. Nouja, niets… er blijven natuurlijk altijd nog wel enkele pietluttig kleine zandkorreltjes in de vagina zitten schuren. Zo is de eerdergenoemde hekkensluiter wel een érg lange, uitgesponnen en sfeer-heavy afsluiter van meer dan 8 minuten. Iets wat we in het verleden ook terugzagen bij een album als Daybreaker (2012).

Opmerkelijk is dat de teksten op het album deze maal minder politiek geladen zijn maar juist een ietwat persoonlijkere benadering genieten en juist als emotionele uitlaatklep fungeren, waardoor aan kracht en emotie allesbehalve ingeboet wordt.
Oerkreten als ”Do you remember when you said to me: My friend, hope is a prison” en het fijnbesnaarde ”A sickness with no remedy” resulteren dan ook in de figuurlijke ‘mierentietjes’. Als ware crowdsurfers ondersteunen de klanken en woorden elkaar, zonder elkaars grip te verliezen en zodoende een heuse klap op het beton te maken.

Puntje bij paaltje zal All Our Gods Have Abandoned Us de boeken ingaan als een mijlpaal in het 12-jarige bestaan van Architects. Een album dat ongetwijfeld hoog zal scoren in menig jaarlijstje van 2016. Natuurlijk blijft het een scene waarin ze opereren, maar in deze zijtak van de metalen sport zijn het tegenwoordig wel één van de grootste spelers. Wat mij betreft hebben ze dit jaar Parkway Drive weten te passeren, maar hier zal ongetwijfeld niet iedereen het mee eens zijn. Of je het hier nu mee eens bent of juist niet, dat All Our Gods Have Abandoned Us je niet koud kan laten is echter wel een keihard feit! Laat het festivalseizoen maar beginnen!

Releasedatum: 27-05-2016 | Label: Epitaph Records | Facebook

Tracklist:
01. Nihilist
02. Deathwish
03. Phantom Fear
04. Downfall
05. Gone With The Wind
06. The Empty Hourglass
07. A Match Made In Heaven
08. Gravity
09. All Love is Lost
10. From The Wilderness
11. Memento Mori

Tags: , , , ,

FacebookTwitter

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.