Alcest – Kodama

Geslaagde en vernieuwende terugkeer
90/100

De Franse band Alcest fungeert al jarenlang als het vlaggenschip van een (mede door henzelf uitgevonden) niche binnen de black metal. Of je het nu post-black, blackgaze of hipsterblack noemt (of er een ander willekeurig interessant label op plakt) de boodschap is duidelijk: black metal-invloeden worden gekoppeld aan elementen uit bijvoorbeeld indie, shoegaze, prog rock en ambient. Met het nieuwe Kodama is de ‘pater familias’ van dit nog altijd uitdijende genre alweer toegekomen aan langspeler nummer vijf. ‘Dualiteit’ is daarbij het sleutelwoord.

Shelter (2014) was een prima album, al was het als geheel wel erg mellow en toegankelijk. Het blijkt al snel, terwijl openingsnummer-annex-titeltrack Kodama opklinkt, een eenmalig uitstapje geweest te zijn. Hoewel de nieuwste plaat nog even dromerig klinkt als zijn directe voorganger van twee jaar geleden, beschikt Kodama ontegenzeggelijk over flink wat meer venijn en zelfs weer wat onvervalst en puur (maar uiterst smaakvol) black metal-geweld. Het komt de afwisseling ten goede. De dromerige gitaarpartijen en ditto zang worden op gezette tijden onderbroken door sneller en iets minder genuanceerd werk. En ja, ook de kenmerkende harsh vocals zijn weer helemaal terug van weggeweest.

Juist deze melange van stijlen en tegenstellingen maakt van Kodama zo’n succes en zorgt dat het album ook na meerdere luisterbeurten blijft intrigeren en boeien. Ook muzikaal kiest Alcest dus het beste van twee werelden: de volwassenheid en emotie van Shelter wordt gekoppeld aan de uitgesponnen songwriting en black metal-invloeden van ouder werk. De link met het onvolprezen meesterwerk Écailles de Lune (2010) is dan ook snel gelegd – overigens volkomen logisch én terecht: Kodama sluit vrijwel naadloos aan op Écailles de Lune, al komt de productie anno 2016 duidelijk beter voor de dag.

alcest-presspic-band-2

Meesterbrein Stéphane “Neige” Phaut en zijn drummer Jean “Winterhalter” Deflandre hebben zich deze maal laten inspireren door Japanse kunst en cultuur, wat ook tot uiting komt in het artwork dat is verzorgd door het Franse artiestenduo Førtifem. Muzikaal brengt het overigens geen veranderingen teweeg, dus voor vreemde Aziatische klanken of compositorische fratsen hoeven fans van Alcest niet te vrezen. Kodama (wat zowel ‘boomgeest’ als ‘echo’ kan betekenen in het Japans) klinkt ‘gewoon’ als Alcest en hoewel de songs weer duidelijk minder eenvoudig te doorgronden zijn dan op Shelter het geval was, is het 42 minuten lang smullen geblazen.

Het tekstuele concept van de songs, dat zich grofweg laat omschrijven als ‘dualiteit en de daarmee samenhangende contrasten’, past natuurlijk perfect bij de geluidskunst zoals Alcest die al sinds 1999 maakt. Het cirkeltje van lyrics en muziek is daarmee bovendien helemaal rond. Oud en nieuw, soft en hard – het wordt allemaal gevangen in één prachtig album vol passende teksten en heerlijk gevarieerde composities. Onze conclusie luidt dan ook volmondig: Jaarlijstjesmateriaal!

Releasedatum: 30-09-2016 | Label: Prophecy Productions | Website

Tracklist:
01. Kodama
02. Eclosion
03. Je suis d’ailleurs
04. Untouched
05. Oiseaux de proie
06. Onyx

Tags: , , , , ,

FacebookTwitter