Wolfheart – Shadow World

Het hoge niveau wordt vastgehouden
83/100

In 2013 besloot de Finse multi-instrumentalist Tuomas Saukkonen, bekend van onder andere “zijn” Before The Dawn, Black Sun Aeon, RoutaSielu en Dawn of Solace, om al deze voorgenoemde (en bijzonder interessante) bands in één klap op te doeken. Toegegeven: al die projecten lagen muzikaal behoorlijk in elkaars verlengde (luister voor de grap maar eens wat nummers van die verschillende groepen door elkaar om te zien of je ze uit elkaar kunt houden), dus toen Saukkonen aankondigde zich voortaan op één nieuwe band te concentreren, lag de stijl daarvan (melodic death metal met een toefje melancholische doom) eigenlijk al op voorhand vast. Wolfheart, want zo heet het nieuwe kindje van Saukkonen, was geboren, en bracht in 2013 het ontzettend sterke Winterborn uit, waarvan de review hier te lezen is.

Nu, net geen twee jaar later, verschijnt met Shadow World een tweede album. Het recept is ook deze maal ongewijzigd gebleven en de nieuwe plaat kan door fans van het oeuvre van Saukkonen dan ook blind worden aangeschaft. Hoewel Wolfheart in de tussenliggende tijd van eenmansproject is uitgegroeid tot een echte band, is het echt nodig om met een microscoop te zoeken naar muzikale verschillen tussen het prachtige debuut en dit tweede werkstuk, wat overigens dus ook betekent dat Shadow World een prima plaatje is geworden. En echt volkomen “eigen geluid” heeft Wolfheart echter nog altijd niet, en dat is jammer. Saukkonen valt met deze schijf een tikkeltje in herhaling, waar we juist op een flinke stap voorwaarts hadden gehoopt, wat ook direct de reden is dat deze plaat niet hoger scoort dan het debuut.

WolfheartBand2015

Tot zover het azijngezeik. Dat deze muzikanten hun kunst verstaan, moge duidelijk zijn. De productie is weer prima en het album is gewoon bijzonder vermakelijk. De negen songs van Shadow World zijn afwisselend genoeg om van begin tot eind te blijven boeien, en bovendien pakkend genoeg om het de luisteraar moeilijk te maken stil te blijven zitten als deze plaat opstaat. Songs als Last of All Winters of Abyss zijn niet “catchy” op een strikt radiovriendelijke manier, maar hebben wel een melodieus element wat je direct bij de eerste luisterbeurt al bij de strot grijpt. Ook is er weer ruimte ingebouwd voor folky akoestische gitaarpartijen en smaakvolle toetsen, waardoor de plaat een Amorphis-achtige sfeer ademt, met daarbij ook wel wat elementjes die doen denken aan bijvoorbeeld Insomnium – erg lekker allemaal. Zoals ook met het debuut het geval was, tonen de songs pas na meerdere luisterbeurten hun ware klasse. Opener Aeon of Cold is direct één van de sterkste nummers, al staan er eigenlijk geen zwakke broeders op het sterke Shadow World.

Als Saukkonen zijn naam ergens aan verbindt, verwachten wij eigenlijk niets minder dan muzikale perfectie. Hoewel Wolfheart met dit tweede album het hoge niveau consolideert, weet men het debuut toch (nog) niet te overtreffen. Misschien dat de verwachtingen na Winterborn ook wel gewoon onrealistisch hooggespannen waren. Toch kan het bijna niet anders, of we gaan in de toekomst nog mooie dingen horen van Wolfheart. Ondanks de kritische toon van een deel van deze review, is Shadow World namelijk “gewoon” een erg sterk album vol prachtige muziek.

Releasedatum: 21-08-2015 | Label: Spinefarm Records | Facebook

Tracklist:
01. Aeon of Cold
02. Zero Gravity
03. Storm Centre
04. Last of
05. All Winters
06. Nemesis
07. Abyss
08. Resistance
09. Veri

Tags: , , , , , , , ,

FacebookTwitter