Periphery – Juggernaut: Alpha & Omega

Mijlpaaltje
87/100

Elk genre kent zo zijn vaandeldragers. Namen opnoemen zal leiden tot discussies en oorlogen, maar iedereen kan wel enkele voorbeelden bedenken. Binnen de relatief jonge, progressieve djent is Periphery onmiskenbaar één van dé marktleiders. De heren hebben zich met het uitbrengen van het dubbelalbum Juggernaut: Alpha & Omega voor een grote uitdaging gesteld. Een muzikaal epos, bestaande uit maar liefst 17 hoofdstukken, doordrenkt met djent en ambient metal, jazz en fusion.

Zo’n 10 jaar geleden, voordat de band diens eerste volledige album Periphery uitbracht, waaide er een heel andere wind binnen Periphery. Eentje die werd geïnspireerd door de chugga-chug riffs van ons aller Meshuggah, de geestelijk vader van de djent. Naarmate de jaren voortschreden kwam hier verandering in. Een wolf verliest dan wel zijn haren, maar niet zijn streken. Dit geldt ook voor Periphery. Diep vanbinnen zal er altijd dat kleine jongetje zijn dat Meshuggah wil spelen, maar daarnaast ook opgroeit en een geheel eigen identiteit vormt.

Volwassen worden is een proces, hetzelfde geldt voor Juggernaut: Alpha & Omega. 80 minuten is en blijft toch een flinke zit, je moet er immers echt de tijd voor nemen om het album tot je door te laten dringen. Maar het is geen vervelende zit; eerder een luxe fauteuil dan een campingstoeltje.

Het album staat bol van zowel afwisseling als herhaling. Catchy maar ook progressief en experimenteel, hoe tegenstrijdig dat ook klinkt. Afwisseling in vocale zin, doordat screams en grunts worden opgevolgd door de (soms haast poppy) clean vocals van Spencer Sotelo. Ook wordt er muzikaal gezien flink geëxperimenteerd met uiteenlopende genres. Zo is er de ambiente sfeer van The Contortionist, afgewisseld met het chaotische gitaarwerk van The Faceless en de progressieve lijntjes van Tesseract en Animals As Leaders.
Een catchy chorus maakt echter ook deel uit van deze succesformule. Dit vooral bij nummers op Juggernaut: Alpha, zoals The Scourge en Alpha die soms zelfs enige vorm van ”radiopotentie” hebben. Je zou dit bij wijze van spreken aan je oma kunnen laten horen en ze zal denken ”’Dit is nog best te pruimen”. Daar leveren de ‘ideale-schoonzoon-clean-vocals’ van Sotelo een flinke bijdrage aan. Maar het werkt! C. Bennington van Linkin Park en M.Shadows van Avenged Sevenfold kunnen daar nog een puntje aan zuigen, om maar enkele frontmannen te noemen. Delen van nummers blijven dan ook in je hoofd hangen. Je betrapt jezelf er tijdens het tandenpoetsen op dat je Alpha mee aan het neuriën bent!

Maar herhaling is óók een belangrijk element op dit dubbelalbum. Zo worden dezelfde passages gebruikt (zij het in een iets andere vorm), waardoor je je regelmatig afvraagt: ”Heb ik dat niet eerder gehoord?” 
Dit is het geval bij A Black Minute (Alpha) en Reprise (Omega). Beide de openingstrack van het desbetreffende album, waarmee Periphery duidelijk maakt dat Juggernaut een conceptueel dubbelalbum is en eigenlijk één groot verhaal vertelt. Het thema is onduidelijk; iets met geboorte en wedergeboorte, maar het blijft in nevelen gehuld,  Dit om zoveel mogelijk de ‘objectiviteit’ te behouden, aldus gitarist Mansoor. Ook binnen albums is er overlap, tussen bijvoorbeeld A Black Minute en Psychosphere (beiden Alpha), waardoor je de draad soms kwijtraakt en enigszins op het verkeerde been wordt gezet. Draai daarom Juggernaut in de juiste volgorde, zodat het dubbelalbum ook niet aan kracht inboet. Een laatste herhaling is te vinden tussen de titeltracks Alpha en Omega. Wanneer de band het exacte verhaal naar buiten brengt zullen alle puzzelstukjes in elkaar vallen. Nu prikkelt het de fantasie en nieuwsgierigheid van de luisteraar.

Al met al zal dit de boeken ingaan als een mijlpaal in de geschiedenis van Mischa Mansoor en consorten. Ze hebben met dit album zichzelf overtroffen. De oldskool chuggah-chugga riff fanaten komen weliswaar minder aan hun trekken, maar dat zal hen een worst wezen. De heren maken zich los van hun roots en creëren een eigen muziekgenre, waarmee het sprookje dat ‘Periphery’ heet pas net is begonnen. En dat smaakt zeer zeker naar meer.

Releasedatum: 27-01-2015 | Label: Century Media | Facebook

Tracklist Juggernaut Alpha:
01. A Black Minute
02. MK Ultra 
03. Heavy Heart 
04. The Event 
05. The Scourge 
06. Alpha 
07. 22 Faces 
08. Rainbow Gravity 
09. Four Lights 
10. Psychosphere 

Tracklist Juggernaut Omega:
1. Reprise 
2. The Bad Thing 
3. Priestess 
4. Graveless 
5. Hell Below 
6. Omega 
7. Stranger Things 

Tags: , , , ,

FacebookTwitter