De Profundis – Kingdom Of The Blind

Zeker niet perfect, wel "lekker" ouderwets
67/100

Ooit begon het Londense De Profundis als een onvervalste doom metalband. Tien jaar later is daar echter nog maar heel weinig van te horen. Op hun vierde album Kingdom Of The Blind maakt het Britse vijftal namelijk een progressieve mix van black en (melo)death, met slechts nu en dan een subtiele doom-hint. Een ambachtelijke plaat (met een wel erg magere productie) is het gevolg, en doet ons even vol nostalgie terugdenken aan het verleden.

In éénenvijftig minuten trekken er op Kingdom of the Blind tien composities aan ons voorbij, die zich allen hoofdzakelijk in midtempo-regionen ophouden. Op de momenten dat De Profundis naar een hogere versnelling schakelt, klinkt de band bij vlagen wel wat als oude At The Gates met een meer “klassieke” death/doom-vocalist – rammelend en onopgesmukt dus. Het is welhaast overbodig om bij een dergelijke vergelijking te memoreren dat de productie een beetje “vlak” klinkt; misschien dat het juist daarom wel zo doet denken aan het werk uit de jonge jaren van de Göteborgse melodeath-pioniers. De (prominent aanwezige) diepe growl van Craig Land, nu en dan vergezeld door een wat hogere shriek, hebben ook al een (zeer bekoorlijk) “underground”-karakter. Alsof dat allemaal nog niet genoeg is, heeft Kingdom of the Blind ook nog eens een lekker broeierig sfeertje, zonder overbodige tierelantijnen. Alleen aan de sfeerelementen en de gitaarsound hoor je de doomroots van De Profundis nog een beetje af, al is het goed zoeken geblazen.

de_profundis_band2015Er is op dit album de nodige ruimte voor experimenten, zoals duidelijk wordt gedurende de bijna jazzy improvisatie-break in The Antagonist. De bassolo met aanverwant interludium in All Consuming mag in dit kader eveneens niet onvermeld blijven. Kingdom of the Blind is als geheel vooral sfeervol en de “progressive”-classificering beperkt zich hoofdzakelijk tot het onvoorspelbare en “losse” karakter van de composities en de gebruikte stijlen. Het bandgeluid is erg gefocust op de gitaarpartijen, met slechts een marginale rol voor de ouderwets klinkende rateldrums. De percussie speelt weliswaar vrij snel, maar valt amper op en mist de kracht om écht een venijnig randje aan de songs toe te voegen. Mede door dit euvel pakt de muziek de luisteraar maar moeilijk, en dat kan nooit de bedoeling zijn geweest.

Het is altijd de vraag of een matige productie een bewuste keuze is, om “true” of “underground” te klinken, of dat het puur met de hoogte van het beschikbare budget te maken heeft. In het geval van De Profundis gokken wij op dat eerste. De techniek past welbeschouwd echter prima bij deze soort muziek, met het wel erg krachteloze drumgeluid daarbij als duidelijk minpunt. De nummers zijn prima maar voelen soms wat te “slapjes” aan; je wordt niet echt bij je kladden gepakt als je naar deze cd luistert. De plaat is dus zeker niet perfect, maar wel gewoon vermakelijk en “lekker” ouderwets. Een ruime voldoende is daarom wat ons betreft op zijn plaats.

Releasedatum: 28-09-2015 | Label: Wickeman Recordings | Website

Tracklist:
01. Overture
02. Kult of the Orthodox
03. Illumination
04. All Consuming
05. Kingdoms of the Blind
06. Beyond the Threshold
07. A Strange Awakening
08. The Antagonist
09. Thrown to the Wolves
10. In Solitude

Tags: , , , , , , ,

FacebookTwitter