Machine Head – Bloodstone & Diamonds

Het vlees wat Machine Head in de kuip heeft is wederom ambachtelijk van smaak
87/100

Sommige bands zwakken af naarmate de jaren vorderen en de ouderdom zijn intrede doet. Je mag voor jezelf invullen welke bands je tot deze categorie rekent. Er zijn echter gelukkig ook nog altijd bands die, ondanks de aanwezige rimpels en ouderdomskuren, het nog voor elkaar krijgen om puike, hoogstaande albums af te leveren. Machine Head reken ik duidelijk tot deze categorie. Met het uitbrengen van The Blackening in 2008 is Machine Head zelfs aan een tweede jeugd begonnen. Een jeugd die hen verder bergopwaarts helpt en ervoor heeft gezorgd dat ze tot de crème de la crème van de hedendaagse metalscene behoren. Mochten oudgedienden als Metallica en Slayer ooit het bijltje erbij neergooien, dan is in mijn ogen Machine Head dé geschikte troonopvolger.

Deze vooruitgang werd in 2003 al in gang gezet middels het uitbrengen van Through The Ashes Of Empires waarop, inmiddels cultklassieker, Imperium grote indruk maakte op de massa. Opvolger Unto The Locust uit 2012 stelde wederom niet teleur. Machinaal als dat ze zijn, zal er eind 2014 een nieuw album aan hun oeuvre worden toegevoegd.
Bloodstone & Diamonds zal op 7 november het levenslicht zien, een viertal maanden later dan eigenlijk in de agenda’s stond genoteerd. Het betreft het eerste album met bassist Jared MacEachern, welke in 2013 Adam Duce verving nadat deze uit de band was getrapt. Robb Flynn betreft nu de bandopa, gezien het feit hij nog het enige originele bandlid is welke de tand des tijds heeft overleefd. Natuurlijk is dit geen verrassend gegeven, gezien hij hét gezicht van de band is.
Echter, om een kort verhaal lang te maken: ook ditmaal is Machine Head erin geslaagd om zeer zeker niet teleur te stellen.

Het grote publiek heeft zijn vingers al mogen aflikken bij een tweetal tracks. Zo werd de demo van Killers & Kings al op 21 april jl. wereldkundig gemaakt. Op 25 september werd deze vergezeld door Now We Die, de eerste track van het album, nadat deze per abuis was gelekt op de Engelse iTunes. Drie weken te vroeg welteverstaan. Gastvrij als ze zijn, hebben ze deze maar direct voor iedereen beschikbaar gesteld.
Ik moet zeggen dat mijn Machine Head-hart tweemaal een sprongetje maakte bij het horen van bovengenoemde tracks. De verwachtingen lagen dan ook erg hoog. Hebben Flynn en co deze waar kunnen maken?
Mijn antwoord op deze vraag is: deels. Bloodstone & Diamonds is namelijk wederom een album geworden van hoogstaande kwaliteit, waarop Machine Head wederom bewijst tot de topbands in de metalwereld te behoren. Het bevat alle Machine Head-elementen waarop in de voorgaande albums al een stempel werd gedrukt.

Het album trapt af met de al uitgebrachte track Now We Die. Vanaf The Blackening is Robb Flynn zijn clean vocals meer gaan gebruiken en deze komen ook weer terug in de openingstrack van het achtste wapenfeit, welke een respectabele lengte van 7 minuten heeft. De solo’s vliegen je om de oren en het tempo wordt bij tijd en wijlen zowel fors op- als teruggeschroefd.  Voor ieder wat wils. Naar mijn inziens de perfecte track om het feest mee te starten. Een thrashfeest welteverstaan. Machine Head grijpt namelijk meer terug op hun roots, waardoor het album meer thrashy is dan Unto The Locust, waarop meer naar de melodische kant werd geleund. Zowel uit de vaatjes van o.a. The More Things Change en Through The Ashes of Empires wordt dan ook getapt. Met name tracks als Game Over, Night Of Long Knives en Ghosts Will Haunt my Bones nemen je mee naar de tijden van weleer. Echter, er wordt natuurlijk ook gewoon vastgehouden aan de nieuwe koers waarin melodie en flitsende meerlagige gitaarsolo’s steeds meer hun vaste plek hebben weten te vergaren.

Killers & Kings is inmiddels geen nieuweling meer, aangezien deze al op 21 april zijn hoofd boven het maaiveld uitstak en tevens op 6 augustus in de Hedon te Zwolle deel uitmaakte van de setlist. Gezegd mag worden is dat het één van de smaakmakers van het album betreft, welke met de snelheid van Arjen Robben, met een Duracell batterij in de reet en een tray Monster Energy  achter de kiezen, uit de startblokken knalt. Wanneer het nummer op zijn einde loopt worden de teugels nogmaals aangetrokken en wordt een bombastische climax bereikt, welke zowaar de kenmerken draagt van (jawel) een breakdown! Een climax in de broek is hetgeen hierop volgt.

Het eerder genoemde Night of Long Knives betreft een nummer waarin seriemoordenaar en cultleider Charles Manson centraal staat. Niet de meest originele keuze natuurlijk, maar het betreft desalniettemin een soms bliksemsnelle track waarop ook lekker meegelald kan worden met ”You won’t see us come, in the night, with these knives” wanneer de storm even is gaan liggen.
Op 3 november, vier dagen voor de release van Bloodstone & Diamonds, werd de officiële video hiervan losgelaten op het watertandende publiek.

Vreemde eend in de bijt betreft het hierop volgende Sail Into The Black. Het is zeg maar The Darkness Within van het nieuwe album: een lange track waarop alle opgekropte woede even in de kast wordt gezet. Waar The Darkness Within hier goed in slaagde, weet Sail Into The Black niet echt te boeien. Het nummer duurt mijns inziens net wat te lang (een goede vier en een halve minuut) voordat het daadwerkelijk interessant wordt. De lyrics worden hierdoor net wat te vaak herhaald, waardoor het nummer eerder eentonig dan dynamisch klinkt. Het nummer had wat mij betreft beter wat ingekort kunnen worden. Jammer, want het tempo zat er zo lekker in bij de voorgaande tracks.

Gelukkig krikken de daaropvolgende tracks het tempo weer op. Hoogtepuntje hierin blijft het nummer Game Over. Vanaf de eerste seconde wordt een lekker riff bij de kloten gepakt, waar gedurende het nummer op wordt voortgeborduurd. Totdat het epische thrash- bijna punkachtige- centrum van het nummer wordt bereikt. De woorden uit de mond van mijnheer Flynn volgen elkaar in rap tempo op en het ‘gerakketak’ zorgt ervoor dat je je vuisten in de lucht wil steken en mee wilt blèhren met de catchy chorus. Ongeacht of je je nu in een overvolle bus bevindt, of juist op een afgelegen landweg. Game Over hakt er lekker en ik voorzie circle pits bij het live ten gehore brengen hiervan. 

Smet op het album betreft toch helaas wel de voorlaatste track Imaginal Cells. Meerdere bands schotelden het ons al voor: een soortement van nieuwslezer welke ons vertelt in wat voor ellendige wereld we leven, vervolgens wat maatschappij kritisch gezever uitkraamt en daarnaast biologische en economische rampspoed voorspelt. Hier zit ik persoonlijk he-le-maal niet op te wachten en ik kan me niet voorstellen dat iemand hier überhaupt op zit te wachten. Het is immers al veelvuldig gedaan door andere bands, haalt het tempo er (wederom) uit en is alles behalve een toevoeging aan het album. Wat mij betreft had deze verspilde cd-ruimte ook opgevuld kunnen worden met een écht nummer waarop je zintuigen worden gekieteld door de machinale klanken van deze getalenteerde heren. Onnodig dus. 
Gelukkig weet Take Me Through The Fire nog eenmaal de champagne open te trekken om zodoende het thrashfeest alsnog heuglijk af te sluiten.

Al met al bevat Bloodstone & Diamonds weer een forse reeks aan melodische thrashpareltjes, waar de heren van Machine Head oprecht trots op mogen zijn en waarmee ze wederom laten zien wat voor vlees ze in de kuip hebben. Vlees waarvoor ik duidelijk een ommetje zou maken naar de slager, i.p.v. de dichtstbijzijnde supermarkt op te zoeken voor een kiloknaller gehakt of euroshopper plofkip. De tracks Sail Into The Black en Imagine Cells zijn twee tracks die het album toch net wat minder maken dan Unto The Locust. Maar laat je hierdoor niet ontmoedigen, er is zoveel meer dat wél de moeite waard is. Dankjewel Machine Head, dankjewel.

Releasedatum: 07-11-2014 | Label: Nuclear Blast | Website

Tracklist:
01. Now We Die
02. Killers & Kings
03. Ghosts Will Haunt My Bones
04. Night Of Long Knives
05. Sail Into The Black
06. Eyes Of The Dead
07. Beneath The Silt
08. In Comes The Flood
09. Damage Inside
10. Game Over
11. Imagine Cells
12. Take Me Through The Fire

Tags: , , ,

FacebookTwitter