Exodus – Blood In, Blood Out

Volle kracht vooruit!
89/100

Groot was de verassing toen Exodus bekendmaakte Rob Dukes aan de kant te hebben gezet. Nog groter de verbijstering toen bleek dat ex-vocalist Steve ‘Zetro’ Souza terug op het oude nest kwam. Niet dat Exodus een band met een enorme muzikale progressie is, maar door de rauwere stem van Dukes waren de platen waar hij op brulde wat extremer en complexer van aard. Zou met de terugkeer van Zetro weer een tweede Tempo Of The Damned gemaakt worden?

Soort van. De lange epossen die op The Atrocity Exhibition A en B stonden zijn nergens te vinden. Exodus doet gewoon wat het al jaren prima doet: beuken. Het intro van Black 13 is wat onwennig, er wordt ook met een hiphop-producer samengewerkt. Maar zodra de riffs van Gary Holt en Lee Altus hun intrede doen is het feest van herkenning begonnen. Zodra Zetro zijn stembanden aanspant is het helemaal compleet. Exodus’ gepatenteerde groovethrash is gemaakt om op te moshen en dat lukt dan ook. De titeltrack klinkt zeer traditioneel, bijna Bonded By Blood-achtig. Collateral Damage is mijn persoonlijke favoriet. Tom Hunting laat zijn bassdrums meer dan ooit ratelen en de tekst wordt vol razernij uitgekotst door Zetro. Had ik al gezegd dat Tempo… mijn lievelingsalbum is?

1525091_10152479714864707_1303257101810585287_n

Naast het groovende My Last Nerve is Blood In, Blood Out een thrashfestijn dat het een lieve lust is. Er zijn ook gasten. Kirk Hammett doet een gitaarsolo op de eerste single Salt The Wound, een heerlijk voorproefje voor de minder bevoorrechte mede-metalhead. De introriff is gewoon zalig, en zeker zodra de bassdrums gaan rammen na het refrein. Zetro’s gil maakt het af. Body Harvest gooit dan wat meer aparte maatsoorten en ritmes in de mix, maar behoudt de catchy gangshouts. En na het ritmische BTK, waarop Testament indiaan Chuck Billy op meeschreeuwt, barst Wrapped In The Arms Of Rage heerlijk woest los, met de jonge-honden-furie zoals dat op de vroege albums was.

Laten we eerlijk zijn, met Rob Dukes had dit album minder indruk gemaakt. Ik zal niet de enige zijn, maar Zetro is dé stem van Exodus. Niet dat Rob Dukes slecht was, Deathamphetamine, Now Thy Deathday Come en vooral Iconoclast zijn heerlijke metalsongs. Maar het is Exodus met Zetro die de verborgen thrasher in mij los laat breken. Ok, de productie is was steriel, vooral bij de drums. Ze missen de punch die Overkill bijvoorbeeld wel heeft. Maar dat is al jaren zo, zelfs op Tempo… Gewenning maakt de pijn draaglijk. Geen onverkomelijk feit echter, want zeker afsluiter Food For The Worms gaat tekeer….je wil het niet weten. De combi met Zetro maakt het echter dat Blood In, Blood Out, zich rechtstreeks achter Tempo Of The Damned plaatst en het Rob Dukes-tijdperk in een andere tijdlijn zet. Tempo… blijft mijn favoriet, maar Shovel Headed Kill Machine zakt een plekje naar beneden. De opvolger: Blood In, Blood Out. 

Releasedatum: 10-10-2014 | Label: Nuclear Blast Records | Website

Tracklist:
01. Black 13
02. Blood In, Blood Out
03. Collateral Damage
04. Salt The Wound (Featuring Kirk Hammett)
05. Body Harvest
06. BTK (Featuring Chuck Billy)
07. Wrapped In The Arms Of Rage
08. My Last Nerve
09. Numb
10. Honor Killings
11. Food For The Worms

Tags: , , , ,

FacebookTwitter