Edguy – Space Police – Defenders of the Crown

Hoge uithalen, snelle gitaren en foute teksten; Edguy is back!
85/100

Het Duitse Edguy, onder leiding van Avantasiamastermind Tobias Sammett, staat bekend om de ‘grappige’ power metal die ze maken. Denk aan een portie stevige gitaren en hoge vocalen maar dan met de meest clichématige en onzinnige teksten die je kunt bedenken. Ging het vorige album nog over Robin Hood en andere ongein, deze plaat luistert naar de titel Space Police – Defenders of the Crown. Eén blik op de spuuglelijke cover en ik weet dat ook deze cd de lijn van humoristische over de top power metal gaat voortzetten.

De plaat opent met Sabre and Torch, een stevig en catchy power metal nummer met veel aandacht voor de gitaren en zang. Sammett luidt het album lekker in met zijn hoge uithalen, die prima passen bij de snelle melodieuze gitaarpartijen. De drums zijn stevig maar staan wel vrij zacht in de mix, waardoor ze naar de achtergrond verdwijnen. Al met al is Sabre and Torch een typisch Edguy nummer en een perfecte opener voor de plaat. Het veelvuldig gebruik van ‘woohoo’s’ en ‘ahaa’s’ maakt dat je gelijk uit volle borst mee wilt zingen. Ook titelnummer Space Police zet de welbekende lijn voort en klinkt zoals driekwart van Edguys’ repertoire; catchy, snelle gitaren en hoge zanglijnen en hier en daar voorzien van vrolijke synthesizerdeuntjes. Het is wederom een nummer dat je gelijk mee wilt zingen. Het einde van de track is een spacende vocale uitbarsting, waarna  Space Police wordt afgesloten met de sound van een geweer zoals je die in arcade games hoort.  Het is mij net wat té flauw allemaal, het ligt veel te dik bovenop.

De virtuoze gitaarloopjes ‘galopperen’ gezellig door op Defenders of the Crown en Love Tyger. De doorgewinterde power metal fan zal deze plaat dan ook helemaal opvreten. De gitaren zijn snel, de drums stevig maar wel op de achtergrond en de keyboards dreunen vrolijk mee. Bovendien zijn de melodieën catchy en voorzien van vrolijke teksten, dus smeert uw stembanden en blèrt allen vrolijk mee.  De track die er voor mij het meeste uitspringt is Rock Me, Amadeus.  Op deze cover van die ene wereldhit van Falco (ik heb er zelf nog nooit van gehoord, maar het klinkt als een derderangs Duitse volkszanger) horen we Sammett in het Duits rappen (!) in de coupletten en in de refreinen gaat meneer helemaal los met zijn welbekende hoge uithalen. Het is een grappig nummer dat na één luisterbeurt al gelijk blijft hangen in je hoofd. Het epische Shadow Eaters is één van de beste tracks op de plaat. Het is een mooi nummer dat prachtig opbouwt naar de climax, voorzien van vette gitaarriffs en prachtige melodieuze toetsen. De band heeft het beste voor het laatst bewaard. The Eternal Wayfarer is een geweldige track met epische keyboardpartijen, krachtige zang en dito teksten. De stevige gitaren geven het nummer wat extra pit, terwijl we worden getrakteerd op verrassende oriëntaalse invloeden . 

The Eternal Wayfarer en ook Shadow Eaters blikken terug op de tijd van Edguy’s prachtplaten Hellfire Club en Mandrake, beide albums waren een stuk ruiger en sneller dan de laatste producties van de band. Die vergelijking maakt dat Space Police – Defenders of the Crown een fijne, zij het wel wat simpele en toegankelijke plaat is geworden voor de echte power metal fan. Het album is nergens echt verrassend, maar daar zal niemand van opkijken. Ze zeggen niet voor niets ”never change a winning team”. We mogen allang blij zijn dat het album meer inhoud heeft dan voorganger Robin Hood, een slap en veel te clichématig album waarbij de inspiratie voor zinnige teksten ver te zoeken was.

 Releasedatum: 18-04-2014 | Label: Nuclear Blast | Website

Tracklist:
01. Sabre and Torch
02. Space Police
03. Defenders of the Crown
04. Love Tyger
05. The Realms of Baba Yaga
06. Rock Me Amadeus
07. Do Me Like A Caveman
08. Shadow Eaters
09. Alone in Myself
10. The Eternal Wayfarer

Tags: , , , , ,

FacebookTwitter