Bury Tomorrow – Runes

Metalcore volgens het boekje
80/100

Bury Tomorrow betreft een vijfkoppige band uit het Britse Hampshire en maakt, jawel, een potje melodische metalcore. Een genre welke de één bekoort, maar de ander tergend stoort.
Omdat ik en mijn geliefde broeder zijn gebombardeerd tot ”coreknaapjes” neem ik dan ook met genoegen dit album tot me.

De band vindt zijn oprichting in 2006 en lanceert in 2007 hun debuut EP The Sleep Of The Innocents. Een tweetal jaar later wordt het grotere broertje Portraits uitgebracht, waarmee ze zich welverdiend op de metalcore kaart weten te zetten. Hetgeen hierop volgt zijn tours met Asking Alexandria, Pierce the Veil en Sleeping With Sirens. Het leek deze heren voor de wind te gaan, geen vuiltje aan de lucht! Echter, een conflict met Artery Records lijkt het hele sprookje van Bury Tomorrow aan diggelen te knuppelen. Uiteindelijk komt de band deze deceptie te boven en releasen ze, een jaar later dan gepland, dan ook hun tweede album The Union Of Crowns. De stijgende lijn werd hervat en tours met I Killed The Prom Queen, Architects alsook deelname aan de ‘UK Warped Tour’ (het Metalcore/Hardcore walhalla) zijn dan ook de figuurlijke kers op de slagroom.

2014 is nog maar enkele dagen oud wanneer het bericht naar buiten komt dat Bury Tomorrow op 26 mei het derde album wereldkundig zal maken en dat deze de titel Runes zal dragen. Een drietal dagen later wordt ook het eerste nieuwe nummer, Watcher tentoongesteld. Maar dat is nog niet alles…Op 25 februari jl. wordt menig metalcore fan op zijn wenken bediend wanneer Man On Fire wordt gerealeased, mét bijpassende videoclip. Mijn interesse werd gewekt toen ik het laatstgenoemde nummer toevallig tegenkwam op Youtube: ”Hey dat is een lekker potje metalcore”. 

Aarzeling was er dan ook niet om Runes op mijn iPod te knallen en eens een goede luisterbeurt te geven. Beetje jammer dat ik er op 14 april achterkwam dat ze op 2 april in de Dynamo te Lichtstad Eindhoven stonden….

Runes telt 13 nummers en weet de metalcore fanaat van begin tot eind te boeien. Dani Winter-Bates neemt de grunts, screams en growls op zich en wordt vocaal gezien bijgestaan door gitarist Jason Cameron welke de clean vocals op zich neemt. Broerlief Davyd Winter-Bates neemt de bass op zich en gitarist Kristan Dawson en drummer Adam Jackson maken de band compleet.

Het album trapt af met smaakmaker Man On Fire waarin de luisteraar allereerst wordt opgewarmd en verwelkomd met een lekker gitaarloopje. Na een aantal drumslagen mengt Dani Winter-Bates zich in de discussie en wordt het tempo van het nummer naar een hoger niveau getild. Tijdens het refrein komen de (haast poppy) vocals van Jason Cameron om de hoek kijken en is de metalcore formule compleet. 
Het is altijd maar afwachten of de clean vocals een nummer, sterker nog een band, versterken of juist verzwakken. Een band als As I Lay Dying ( R.I.P.) is een goed voorbeeld van hoe het wél hoort. Sleeping With Sirens doet juist totaal het tegenovergestelde. 
Doch, Bij Bury Tomorrow doet Jason Cameron zijn kunstje erg goed. Deze man kan echt goed zingen! De Britse ondertoon is nog wel te horen maar deze is te verwaarlozen. Hij vormt een goed duo met Dani en ze weten in vocaal opzicht dan ook een puik album af te leveren. 

De muziek is bij tijd en wijle hard en retesnel, op het album zijn Watcher en Our Gift hier de beste voorbeelden van. 
Hoewel…. Dark Water is ook een uptempo nummer welke als een racepaard uit de startblokken schiet. 

Het enige minpuntje op dit album is het nummer Divine Breath, de enige ballad op RunesHet nummer laat, nogmaals, horen dat Jason Cameron over puike zangkwaliteiten beschikt, maar mist zijn doel. De eerste gedachte die in mij naar boven kwam was dat dit het laatste nummer van het album betrof. Gelukkig niet: Divine Breath is slechts een anderhalf minuut durende stilte voor de storm. Tijdens het daaropvolgende nummer Of Glory herpakken de heren zich en weten ze er nog een tweetal goede metalcore nummers uit te persen.

Hekkensluiter van het album betreft Last Of The Ice. Gekeken naar het titelalbum Man On Fire zou titelgewijs gesuggereerd kunnen worden dat het album, naarmate het album vordert zijn ‘vuur’ verliest. Dit is gelukkig niet het geval, Last Of The Ice is een volwaardige, powervolle afsluiter waarin Bury Tomorrow nog eenmaal zijn kunstje toont.

Over all blijven de nummers goed hangen. Ze hebben bijna allemaal een harde schil, maar een ietwat softe kern. De refreinen zijn catchy en na een aantal luisterbeurten kun je de nummers al goed ‘mee-hummen’. De gemiddelde metalcore fanaat zal geen spijt krijgen van het luisteren naar deze plaat. Diegene die het core-genre geen warm hart toedragen kunnen dit album beter links laten liggen. Het betreft namelijk een op en top metalcore album met alle typerende aspecten.

Tot dusverre is 2014 muzikaal gezien al een fijn jaar met o.a. de bijdrage van Caliban, The Devil You Know en Carnifex. Bury Tomorrow mag aan dit lijstje van fijne albums worden toegevoegd met het afleveren van Runes.

Releasedatum: 26-05-2014 | Label: Nuclear Blast | Facebook

Tracklist:
1. Man On Fire
2. Shadow, A Creator
3. The Torch
4. Watcher
5. Our Gift
6. Dark Water
7. Another Journey
8. Under The Sun
9. Year Of The Harvest
10. Garden Of Thorns
11. Divine Breath
12. Of Glory
13. Last Of The Ice

FacebookTwitter