Alcest – Shelter

De geboorte van een kindje Waar Anathema en Sigur Rós de vader van zijn
87/100

De Franse shoegaze band Alcest is geen onbekende speler meer in de metalwereld. De band, onder leiding van Neige, bracht in 2007 hun debuut Souvenirs d’un Autre Monde vol dromerige liedjes. In 2010 verscheen het meesterwerk Écailles de Lune waarbij de eerste black metal invloeden hun intrede deden. Deze lijn werd voortgezet bij het in 2012 verschenen Les Voyages de l’âme. Wel werd er meegegeven dat dit tevens het laatste album zou zijn met black metal elementen. Nu zijn we beland in 2014 en is er een nieuwe Alcest met de simpele en Engelse naam Shelter.

Rust is het kernwoord van het in IJsland opgenomen Shelter. De woeste passages met hard gitaarwerk zijn verruild voor zwaar dromerige en gemakkelijk op het gehoorde liggende postrock. Dit alles wordt ondersteund door schitterend tranentrekkend strijkerwerk van de IJslandse band Amiina. De drums van Winterhalter zijn ook iets meer naar de achtergrond geschoven en het zijn vooral de zwierende melodieën die de luisteraar in trance brengen. Na een kort intro gaan we over naar het meest catchy nummer Opale. Het is mijns inziens wat té vrolijk, maar zo halverwege begint het sterkere deel van het nummer met een heerlijke hoge reverby gitaarlijn. La Nuit Marce Avec Moi is voorspelbaar maar ‘pakt’ ergens wel. Nee, het zijn de pareltjes zoals Voix Sereines die Shelter een prachtplaat maken.  Het zijn de repetitieve melodie die langzaam uitgewerkt wordt van cleane gitaren naar distorted gitaren waar de kippenvelveroorzakende zang van Neige en kompanen overheen klinkt. Superlatieven schieten tekort voor dit auditieve spektakel. Hetzelfde geld voor het titelnummer Shelter: briljante songwriting en emotioneel tot de laatste seconden. Dileverance is het langste nummer met tien minuten. Het nummer valt op te delen in twee delen: het eerste opbouwende gedeelte waarbij de kenmerkende somnolente gitaarlijnen je in slaap doen wiegen. Het tweede gedeelte is een stuk waarbij distorted gitaren, hoge en lage zang en de strijkparijen samensmelten tot één hypnotiserende passage. Persoonlijk hadden de laatste drie minuten eraf gemogen, maar dat zijn details. Als laatste wil ik hekkensluiter Away nog in de spotlights zetten. Dit is het enige Engels gezongen nummer Away en bevat een gastoptreden van de Britse zanger Neil Halstead. Wederom een rustig emotioneel nummer waarbij vooral de tekst erg clichématig overkomt, maar het is de muziek die telt. Wederom kippenvel.

Shelter zal aan de ene kant fans aantrekken door de prachtige composities en de rust, maar aan de andere kant fans verliezen die vooral de symbiose van black metal en postrock waardeerde aan Alcest. Verwacht geen overdaad aan agressie. Integendeel: Shelter valt te vergelijken met de laatste albums van Anathema en met de IJslandse groep Sigur Rós, maar dan minder progressief. Het hele album is een logische eenheid en de nummers passen als puzzelstukken in elkaar. Enig punt van kritiek zijn de repetitiviteit van de nummers. Af en toe wordt er wel héél erg lang voortgeborduurd op één riff waardoor de kracht afneemt.

Alcest weet met Shelter een gebalanceerd werk aan te bieden en slaat nieuwe wegen in zonder smoel te verliezen. Een plaat waar je echt voor moet gaan zitten, je ogen moet sluiten en je mee laten sleuren in de wereld die Alcest heet!

Releasedatum: 17-01-2013 | Label: Prophecy Productions | Website

Tracklist:
1. Wings
2. Opale
3. La Nuit Marche Avec Moi
4. Voix Sereines
5. L’Eveil Des Muses
6. Shelter
7. Away
8. Délivrance

Tags: ,

FacebookTwitter