Vigier’s Summer Storm – F1rst!

Een staaltje vakmanschap

Vigier’s Summer Storm is een muzikaal project van de Franse gitaarbouwer Patrice Vigier. Sinds de jaren 80 maakt hij vrij exclusieve gitaren, en heeft hij onder andere geleverd aan bands als Deep Purple, Black Sabbath en Toto. Nu wil hij zelf de stap zetten van werken met gitaarhout naar op de planken staan. Zijn Summer …

Lees meer

FacebookTwitter

Plainride – Life on Ares

Op Ares zit men niet stil

Een mayday-bericht kondigt de landing op de Ares aan. Voordat je eigenlijk door hebt wat er allemaal gebeurt, komt het album binnenzetten met El Coyote  en is het eigenlijk gelijk meedeinen geblazen met de muziek. El Coyote is een redelijk sludgy nummer met vooral veel lekker groove erin, en laat eigenlijk al direct weten hoe …

Lees meer

FacebookTwitter

Second Sun – Eländes Elände

Zeker zonnig

Stel je een zonnige dag voor. Je ligt buiten ergens te chillen, of bent een stukje aan het rijden. Of beeld je een montage in een film in, van iemand die in een cabrio aan het cruisen is, bijvoorbeeld door Miami. Mogelijk heb je er al een muziekje bij, maar misschien ook niet. In ieder …

Lees meer

FacebookTwitter

Noekk – Carol Stones and Elder Rock (EP)

Korte maar fijne akoestische mystiek

Noekk is het zijproject van Ulf T. Schwadorf en Thomas Helm, twee leden van de Duitse neofolk/symphonic doom metalband Empyrium. In Noekk uiten de mannen hun neigingen naar de progressieve rock en metal, met soms wat Opethiaanse elementen. Nu, tien jaar (!) na hun laatste release, komt Noekk met een nieuwe ep, genaamd Carol Stones …

Lees meer

FacebookTwitter

Anaal Nathrakh – A New Kind Of Horror

Geen regressie maar agressie

Anaal Nathrakh is een van de interessantste bands die nog actief is. Slechts twee mannen, die samen een van de meest vernietigende cocktails van black metal, grindcore en (tegenwoordig) industrial op een plaat knallen, en dat dan doen met een zelfdestructieve en nihilistische razernij. Oh, en operarefreinen. Niet voor niets staat Anaal Nathrakh al jaren …

Lees meer

FacebookTwitter

A Forest of Stars – Grave Mounds and Grave Mistakes

Heerlijke muzikale bevreemding

Fans van aangenaam vreemde, experimentele en psychedelische (black) metal opgelet: vandaag, op 28 september 2018, verschijnt Grave Mounds and Grave Mistakes, het vijfde album van de Britse band A Forest of Stars. De opvolger van het onvolprezen meesterwerkje Beware The Sword You Cannot See (2015) klinkt als de soundtrack voor een Victoriaanse koortsdroom, met de kanttekening …

Lees meer

FacebookTwitter

Stratovarius – Enigma: Intermission II

Kaasplankje vol kliekjes

In 2001 stond Stratovarius aan het eind van hun ‘klassieke periode’ en brachten ze Intermission uit. Een album met alle bonustracks en gelimiteerde nummers tot dan toe. Inmiddels zijn we 16 jaar, een ingrijpende line-up wissel en zeven albums verder en heeft men alweer voldoende b-sides verzameld om een tweede Intermission te kunnen uitbrengen. Ditmaal …

Lees meer

FacebookTwitter

Wolfheart – Constellation of the Black Light

Strak, bevlogen en lekker boos

Het lijkt nog maar ontzettend kort geleden dat de Finse band Wolfheart het sterke album Tyhjyys aan de wereld voorschotelde. Een snelle check leert echter dat dat heugelijke feit toch echt meer dan anderhalf jaar geleden plaatshad. Ondertussen is de band rond Tuomas Saukkonen (ex-Before the Dawn, ex-Black Sun Aeon) alweer toegekomen aan nóg een …

Lees meer

FacebookTwitter

Vreid – Lifehunger

Weldoordacht, sfeervol en toch venijnig genoeg

Dat Noorwegen en black metal onlosmakelijk met elkaar verbonden zijn, behoeft voor u als zichzelf respecterende metalheads geen uitleg. De vroege jaren negentig liggen inmiddels echter ver achter ons en veel van de notoire bands uit die periode zijn opgehouden te bestaan of vervallen tot veredelde coverbands van zichzelf. Het genre stagneert gelukkig niet, en …

Lees meer

FacebookTwitter

Pantheist – Seeking Infinity

Terug naar het begin

Pantheist is altijd een beetje een vreemde eend in de funeral doomvijver geweest. Door de jaren heen plakte de band rondom zanger/toetsenist Kostas Panagiotou een resem aan ‘exotische’ ingrediënten aan hun muziek, vooral progressieve tinten, waardoor van de kenmerkende hopeloze sfeer van funeral doom minder overbleef en het resultaat een eigen geluid was. Het zelfgetitelde …

Lees meer

FacebookTwitter