De 7 meest voorkomende festivaltypes

Van de festivalmaagd tot de vervelende aanhang

Festivals zijn er in alle soorten en maten, en ook voor ons geliefde subgenre is er in de zomermaanden genoeg te doen. Naast dat er zoveel festivals zijn, zijn er bijna evenzoveel type mensen die naar festivals gaan. Het zijn, naast de reguliere metalheads die de festivals bezoeken, altijd degenen die er uit springen en duidelijk te herkennen zijn. Ragherrie vond het tijd om eens een lijstje te maken van de meest voorkomende types op festivals. Waar identificeer jij je mee? En zijn er nog andere types?

1. De festivalmaagd

We zijn het ooit allemaal geweest: de festivalmaagd. Vol goede moed breekt de dag aan dat je éindelijk naar je eerste festival kan. Het zijn deze momenten, met nog een laatste ‘geen gekke dingen doen!’ van je ouders op de achtergrond, die je nooit zult vergeten. Je eerste stappen op het festivalterrein zijn een feit! Of althans… Nadat je je spullen naar het terrein hebt gezeuld, je tent hebt opgezet (hoe werkt dat ook alweer?), helemaal terug gelopen bent om je kaartje te halen, vergeten bent waar je ook alweer je tent hebt gezet en de weg terug niet meer kan vinden. De festivalmaagd valt dan ook te herkennen aan de plattegrond die als een soort relikwie wordt meegedragen, de grote ogen en verdwaasde blikken bij alles wat ze tegen komen. Deze fase duurt echter niet lang: het volgende jaar staan ze vol goede moed en als een baken vol zelfvertrouwen op hetzelfde terrein, waar ze zich weer helemaal ‘thuis’ wanen.

2. Het feestbeest

Het feestbeest is er maar voor één ding en dat is feesten! De term is zelfs vaak nog letterlijk ook: sinds de opkomst van de onesie lijken festivals soms halve dierentuinen. De feestbeesten verkleden zich niet alleen (ook vaak in tutu’s of andere vrouwenkleren), maar nemen ook allerlei rekwisieten mee om het festival nóg leuker te maken. Favoriete feestmaterialen bestaan natuurlijk uit knaklichtjes, serpentines en vingerlichtjes, maar ook eigenlijk al het speelgoed wat opgeblazen kan worden, zoals strandballen, zwembandjes en ook rookworsten doen het vaak goed. Het feestbeest is ook niet te beroerd om zijn blik bier aan een touwtje uit te laten over het festivalterrein. Geen mens komt onder het feestbeest uit, als het innerlijke beest eenmaal losgeslagen is zal iedereen moeten geloven aan de duidelijke aanwezigheid van dit type. Ga er in mee, en je zult een avond van flink feesten tegemoet komen. Ga er tegenin, en je zult drie dagen later nog steeds de confetti uit je onderbroek moeten vissen.

1 3. De drinker

Er is er altijd minstens één bij die zijn eigen grenzen niet kent, of nog moet leren kennen. Festivals zijn daar vaak de prima gelegenheid voor, want waar metalheads zijn, is alcohol! Het maakt ook niet uit of het bier of sterke drank is, gewoon erin gieten en kijken wat er gebeurt. Vaak staan deze mensen vooraan als het woord ‘drankspel’ nog maar in de gedachten van de mensen is, en er is vaak ook niet te achterhalen of de drinker juist fanatiek is vanwege het spel, of vanwege de te consumeren alcohol. Dit is echter alleen maar overdag. Ergens halverwege komt het keerpunt: voor een half uur tot een uur is de drinker zo strontbezopen dat hij z’n eigen naam niet meer kan spellen, laat staan een fatsoenlijk gesprek voeren. Dit duurt echter maar eventjes, bij zonsondergang zie je ze namelijk met bosjes neervallen op een willekeurige plek op het terrein. Waarom namelijk naar je eigen tent gaan als je ook prima op een half opgegeten bordje koude pasta kan slapen?

4. De vervelende aanhang

Het begint altijd mooi. Je hebt je wederhelft verteld over je voorliefde voor festivals en wat hij/zij kan verwachten. De huivering is er nog steeds, want na al die verhalen heeft de wederhelft toch een heel ander beeld van festivals. Het is dan ook niet lang na aankomst dat je festival verandert in een kruising tussen de Tweede Wereldoorlog en Temptation Weiland waarbij je wederhelft met rood-omrande ogen dit keer beweert écht naar huis te willen. Van het ‘waar moet deze tentstok ook weer in?’ terwijl de tent omver wordt gelopen, het ‘we gaan vanavond wel vroeg slapen he?’ terwijl je net je literblik bier bij je favoriete band hebt opengetrokken en iemand die zo hard aan je plakt dat het prima voor een reclame van superlijm door kan gaan. Daar kan nog bij komen dat je wederhelft eigenlijk totaal andere plannen heeft dan jij, maar dat jullie daar pas tijdens het festival achter komen. Tja. Je wilt je favoriete band echt niet missen, maar je wederhelft teleurstellen gaat er ook niet in.

Hoewel hier de meest desastreuze situatie geschetst wordt, kan het ook goed gaan. De doorgewinterde festivalstelletjes weten wat ze aan elkaar hebben, en zullen elkaar dan ook weinig zien tijdens een festival. Zorg voor duidelijke afspraken als je toch besluit je wederhelft mee te sleuren en jullie kunnen allebei genieten van een heerlijk festival!

Graspop veld

5. De fanatiekeling

De fanatiekeling komt altijd in twee soorten: óf de die-hard fan van een band, óf de die-hard fan van álle bands. Zo zijn er fans die ’s ochtends om tien uur, in de brandende zon, voor het hek gaan vegeteren. Met spandoek, handtekeningenboekje, en natuurlijk het bandshirt van de band staan ze in alle vroegte klaar voor hun favoriete band. Hoe ze het doen is ons nog steeds een raadsel, want vaak meer dan 10 uur wachten op je favoriete band is veel zonder dat je lichaam gaat protesteren! Lichamelijke functies zoals honger, dorst, slapen en de behoefte om naar de wc te gaan worden kennelijk helemaal uitgeschakeld, alleen maar om die éne band te zien. Dit resulteert vaak ook dat de bands die voor de band in kwestie spelen kunnen rekenen op toegekeerde ruggen van de fanatiekeling.

De andere fanatiekeling is er eentje die letterlijk niets wil missen van het festival. Met het tijdschema en horloge/telefoon in de hand wordt er precies uitgemeten hoeveel er van iedere band gezien kan worden. ‘als we hier 10 minuten gaan kijken, dan kunnen we nog een half uur van die band meepakken… Maar dan begint deze band, en die is nog nooit in Nederland geweest, dus daar moeten we ook heen!’. Deze fanatiekeling rent van hot naar her om maar niets te hoeven missen. Vaak vallen de recensenten ook in deze categorie, want ook uw reporters van Ragherrie maken de nodige meters op festivals om zo veel mogelijk voor jullie te kunnen zien!

6. De viezerik

Ook deze lopen er regelmatig rond, vooral als de grens richting de oosterburen wordt overgestoken (sorry lieve Duitsers, jullie zijn over het algemeen net wat smeriger dan wij ‘nette’ Nederlanders!). Ze komen er in allerlei varianten: naaktlopers, modderworstelaars en algehele niet-verzorgers waarbij het woord ‘hygiëne’ niet in het woordenboek te vinden is. Dit zijn vaak de mensen die, na overmatig drinken, denken dat werkelijk alles een goed idee is, en dus vol goede moed een modderpoel induiken, naakt gaan rondlopen of zelfs over elkaar heen plassen (ja beste lezers, dit heeft uw verslaggever wel degelijk zien gebeuren. Pas dus op als iemand onverhoopt z’n kilt optrekt en in de aanslag gaat staan om ‘de plantjes water te geven’!). Desondanks zijn de viezeriken onder elkaar prima om naar te kijken, want het ultieme plezier dat ze beleven aan hun… escapades… kent werkelijk geen grenzen. Als ze niet luidruchtig zijn doen ze daarnaast ook nog eens niemand kwaad behalve zichzelf, dus lekker op een afstandje toekijken en thuiskomen met de mooie verhalen over deze idioten die zichzelf compleet laten gaan lijkt vooralsnog de beste optie!

1011439_10151523254873333_1736522039_n

7. De ‘Het-echte-feest-is-op-de-camping’-crew

Festival? Welk festival? We betalen het ticket toch om hier te mogen kamperen… Toch? Zonder gekheid, er zijn vaak genoeg mensen, of hele groepen die het echte feest op de camping vieren. Hierbij wordt kosten noch moeite gespaard, en wordt er vanuit huis al van alles meegenomen om het feest in gang te zetten. Van complete partytenten met licht- en geluidsinstallaties, banken en steenovens (ja echt!), tot zoiets simpels als een tafeltje, klapstoeltjes, wat tape en een briefje met ‘Slow-Motion-Zone’, alles wordt meegenomen en deze mensen vermaken zich wel. De lege halve liter blikken bier stapelen zich in de loop van het weekend dan ook op, tot iemand op het geniale idee komt hier weer iets van te maken wat het feestplezier ten goede komt. Denk aan huisdieren van blik, een kroon en een scepter om een partykoning te kronen, of natuurlijk gewoon meteen de bijbehorende troon. Bij deze crew is niks te gek, en dat is ook niet vreemd, gezien ze genoeg tijd hebben hun creativiteit de vrije loop te laten!

FacebookTwitter