Ragherrie redactie: jaarlijsten 2015

Jaarlijst 2015 van Marieke van Harselaar
“Bekentenissen van een black metalhipster”

MariekeBij Ragherrie krijg ik regelmatig een beetje gekscherend de term “black metalhipster” naar mijn hoofd geslingerd, omdat het gros van de muziek die ik draai behoorlijk zwartgeblakerd is, maar doorgaans maar weinig van doen heeft met de klassieke trve, kvlt ende frostbitten Noorse black die ontstond in de jaren 90. In plaats daarvan word ik heel erg blij van muziek die veel met de natuur te maken heeft, vooral heel sfeervol is en (neo)folk- en ambient-elementen gebruikt. En als dat me een hipster maakt? So be it! Anyway, omdat ik dit jaar heel veel schitterende platen voorbij heb zien komen, vond ik het ongelofelijk moeilijk om een top 5 samen te stellen. Daarom heb ik ervoor gekozen om vooral aandacht te geven aan onbekendere bands wiens releases echt diepe indruk op me gemaakt hebben, want de grote releases kent iedereen natuurlijk al!

05. Fluisteraars – Luwte
Hoewel we een bloeiende scene hebben met een hoop interessante acts, is Fluisteraars het beste wat er de afgelopen tien jaar uit de Nederlandse black metal voortgekomen is. In 2014 brachten ze het fantastische debuut Dromers uit, en anno 2015 is het alweer tijd voor de opvolger van dit productieve drietal. Luwte heeft een ijzig geluid en kille sfeer die direct teruggrijpen naar de second wave black metal, maar klinkt op geen enkel moment gedateerd of onorigineel. Alles aan deze plaat klopt, van de productie tot de spaarzame vocalen en de sfeer. Luwte is zonder twijfel de beste NLBM-plaat van het jaar, en één van mijn persoonlijke hoogtepunten.

04. Nechochwen – Heart of Akamon
Hoewel geschiedenis, erfgoed en mythologie drie dingen zijn die veel voorkomen binnen de metalscene, ben ik nog niet eerder een band tegengekomen die van Native American-oorsprong was en black metal maakt. Nechochwen is in mijn boekje dus een heel bijzonder en origineel beest. Met Heart of Akamon brengt Nechochwen een schitterende combinatie van akoestische folk-elementen en superstrak gespeelde black metal die doordrenkt is van de geschiedenis, pijn en liefde voor de natuur die Native Americans met zich meedragen.

03. Dynfari – Vegferð Tímans
Het erfgoed van Wolves in the Throne Room en andere bands die uit de contreien van de Cascaden komen heeft een hele dikke stempel op de atmospheric black metal scene gedrukt. Een voorliefde voor de natuur, ambientpassages en akoestische gitaren zijn drie elementen die veelvuldig opgepakt zijn door bands uit de hele wereld. En zo ook het IJslandse Dynfari, wiens meest recente album, Vegferð Tímans niets minder dan fantastisch is. Het drieluik Vegferð I, II en III laat een jonge, ambitieuze band zien die in staat is om prachtige songs te schrijven die heel klein en intiem beginnen, maar steeds groter, meeslepender en intenser worden waarbij een climax die gegarandeerd voor kippenvel zorgt niet uit kan blijven. In dat opzicht doen ze niet onder voor andere grotere spelers in het genre.

02. Downfall of Nur – Umbras de Barbagia
Een plaat die ik bij toeval ontdekte is Umbras de Barbagia van het Argentijnse Downfall of Nur wat eerder dit jaar uitkwam bij Avantgarde Music. De band onderscheidt zich van andere artiesten binnen het genre doordat ze gebruik maken van het erfgoed van een volk in Sardinië en daar niet alleen tekstueel iets mee doen, maar ook muzikaal én in het artwork elementen van de Nuragische beschaving terug laat komen. Er is een sterk gevoel van nostalgie, heimwee naar de tijd van weleer die spreekt uit de veelal in mineur gecomponeerde stukken van Umbras de Barbagia. Hoewel de black metal onverbiddelijk strak gespeeld is, overheerst de schoonheid van deze heimwee en maakt dat dit voor mij echt het op één na mooiste album is wat 2015 voortgebracht heeft.

01. Alda – Passage
Toen ik :Tahoma: (2011) van Alda voor het eerst hoorde, werd het me meteen heel duidelijk dat we hier met iets heel bijzonders te maken hebben. De uit Washington afkomstige jonge band maakt, net als alle andere artiesten in deze top vijf, atmospheric black metal, maar heeft vanaf de eerste release een heel eigen geluid. Hiervoor kenmerkend is een bepaalde fragiliteit in prachtige akoestische elementen, cleane vocalen en een schoonheid die zelfs doorsijpelt in de black metal die daar tegenover staat. :Tahoma: is voor mij echt de ultieme optelsom van hoe atmospheric black metal moet klinken en ik had niet verwacht dat Passage, diens opvolger die dit jaar uitgekomen is, het gevoel wat dit album opriep zou kunnen evenaren. Ik zat er helemaal naast, want Passage is minstens zo mooi en veruit de meest indrukwekkende plaat die ik dit jaar heb mogen beluisteren.

Marieke

Eervolle vermeldingen:
06. Amorphis – Under The Red Cloud
07. Ahamkara – The Embers of Stars
08. Dead to a Dying World – Litany
09. Mgła – Futility of Existence
10. Nhor – Momenta Quintae Essentiae

IndexFriso | Mitchell | Marieke | Aäron | Rafaël | Jil | AndreasNick | BerryCorne

FacebookTwitter

Bekijk het hele verslag